نبرد نفتكش ها

نویسنده: حميرا حيدريان

جنگ نفتكش ها چشم انداز جديدى را به وجود آورد كه بيانگر تشديد درگيرى و مقدمه جنگ دريايى بود. بعد از آغاز جنگ در سال ۱۳۵۹ جنگ نفتكش ها با ساختار كلى جنگ در خليج فارس چنان در آميخته بود كه تفكيك جنگ دريايى از روند كلى جنگ غير ممكن بود.
براى نخستين بار عراق به ترمينال نفتى ايران در جزيره خارك در ۲۴ سپتامبر ۱۹۸۰ ميلادى (۲ مهر ۱۳۵۹) حمله كرد و بيست روز بعد تعدادى از مخازن سوخت را در تهران مورد حمله قرار داد و قبل از آن نيز ۱۵۰ مخزن ذخيره نفت را در آبادان به آتش كشيد. حمله به ميدان نفتى نوروز كه يكى از ۳ ميدان نفتى مهرگان و نزديكترين حوزه نفتى فلات قاره ايران به جبهه جنگ بود؛ نيز مورد اصابت موشك هاى دشمن واقع شد كه بر اثر تخريب لوله اصلى و نابودى كامل سكو باعث نشت روزانه ۲ تا ۲ هزار و پانصد بشكه نفت به آبهاى خليج فارس شد. تهاجمات عراق به  سكوهاى نفتى، توليد پالايشگاه هاى آبادان، تهران، شيراز و كرمانشاه را به كمتراز نصف تقليل داد. در عين حال، آنچه «جنگ نفتكش ها» ناميده شد تأثير ويژه اى بر آغاز جنگ در خليج فارس  داشت.
تمايل عراق به گسترش جنگ با حمله به اهداف استراتژيك ايران در جزيره خارك و كشتى هاى در حال بارگيرى يا تردد به اين جزيره، نمايان شد.

جنگ نفتكش ها  با عمليات رمضان و حمله عراق به جزيره خارك شروع و در تعيين نتيجه نهايى جنگ ايران و عراق به عاملى تحريك كننده تبديل شد. بدين صورت كه پس از ناكامى نخست عراق در حمله به خارك در سال هاى ۱۳۶۱ و ۱۳۶۲ دور جديدى از حملات عراق از سال ۱۳۶۳ آغاز شد و آنچه مورد نظر عراق بود در واقع در سال ۱۳۶۵ تحقق يافت و پيامدهاى آن با اسكورت نفتكش ها در سال ۱۳۶۶ آشكار گرديد و جنگ براثر گسترش و تشديد آن با مداخله قدرت هاى بزرگ در سال ۱۳۶۷ به پايان رسيد. تا پايان سال ۶۲ همه تلاش هاى عراق بر اين  موضوع متمركز بود كه كارايى جزيره خارك را براى صدور نفت ايران مختل كند، ولى تعد د نقاط بارگيرى كه براى ۶‎/۵ ميليون بشكه در روز طراحى شده بود - و تأسيسات محافظت شده، به ايران اجازه مى داد از هدر رفتن نفت جلوگيرى كند و بلافاصله از يك نقطه بارگيرى به نقطه ديگر روى آورد. نقاط بارگيرى مورد اصابت قرار گرفته نيز نسبتاً به راحتى تعمير مى شدند و اين امر تلاش عراق را براى وارد آوردن آسيب بعدى براى اخلال يا توقف كامل صادرات نفت ايران با شكست همراه كرد. اما از سال ۱۳۶۳ به بعد تحولى در وضعيت منطقه ايجاد شد؛ زيرا عراقى ها براى قطع صادرات نفت ايران حوزه عملياتى را تا منطقه شمال قطر گسترش دادند و به صورت آشكار از دولت فرانسه هواپيماى «سوپر اتاندارد» و موشك هاى « اگزوست» دريافت كردند تا توان دريايى خود را افزايش دهند. پيش از اين، عراقى ها با موشك هاى ساحل به دريا يا با هواپيما و هلى كوپتر هاى معمولى به اهداف دريايى حمله مى كردند، اگر چه اين حملات دقيق نبود، اما عراقى ها با گرفتن موشك هاى ضد كشتى اگزوست، كه قيمت هر يك از آنها بيش از يك ميليون دلار بود، فعاليت گسترده اى را آغاز كردند و در مجموع تا پايان جنگ از يكهزار و ۲۰۰ فروند موشك اگزوست استفاده كردند.

 

عراق براى تحقق اهداف خود در حمله به تأسيسات نفتى و نفتكش هاى ايران، به سلاح هاى جديد و گسترش عمليات هوايى نياز داشت. به اين منظور، طارق عزيز در پايان سال ۱۳۶۲ تقاضاى خريد پنج فروند هواپيماى «سوپر اتاندارد»، مجهز به موشك هاى «اگزوست» را تسليم پاريس كرد. فرانسه اجازه داد خلبانان عراقى به طور محرمانه در يك پايگاه هوايى فرانسه در حوالى شهر «برست» آموزش ببينند. هواپيماى سوپر اتاندارد كه على رغم اعتراض هاى ايران به عراق تحويل داده شد، نيروى هوايى عراق را متحول كرد. به نوشته يكى از نشريه هاى آمريكايى، به نقل از منبع خود در وزارت دفاع فرانسه، حتى خلبانان فرانسوى نيروهاى عراقى را در جنگ نفتكش ها يارى دادند.
مرحله جديد حملات عراق در سال هاى ۱۳۶۴ و ۱۳۶۵ متعاقب روابط جديد عراق با آمريكا آغاز شد و در نتيجه عراق سطح استراتژى حمله به اهداف مهم خود را ارتقا داد. در اين مرحله، تجهيزات ارسالى به عراق از نظر حجم و كيفيت تغييرات اساسى كرد. فرانسه به درخواست هاى جديد عراق براى دريافت ۲۴ فروند ميراژ پاسخ مثبت داد. تحويل هواپيماهاى ميراژ اف-۱ توانايى نيروى هوايى عراق را براى هدف قرار دادن خطوط حمل و نقل دريايى و بويژه خطوط نفتى ايران افزايش داد و همين امر باعث شد تا براى نخستين بار اين هواپيماها به پالايشگاه اصفهان حمله و آن را بمباران كردند.
عراقى ها همچنين پالايشگاه نفت تبريز را در مرداد ۱۳۶۵ بمباران كردند. حملات عراق به جزيره لارك و سيرى در تابستان سال ۱۳۶۵ بيان كننده تحول اساسى در حملات هوايى عراق و استفاده از روش سوختگيرى در آسمان براى حمله به اهداف در عمق خاك ايران بود.
در جنگ نفتكش ها در حالى كه در ۳ سال اول جنگ فقط به ۴۸ كشتى بازرگانى حمله شده بود، در سال ۱۳۶۳ به ۷۱ كشتى بازرگانى حمله شد و در سال هاى ۶۴ و ۶۵ در مجموع بيش از ۱۲۰ هدف مورد حمله قرار گرفت.همچنين تلفات انسانى ناشى از اين حملات در سال هاى ۶۳ تا ۶۵ به ۱۷۸ نفر رسيد.
عراق با حمله به نفتكش ها و تأسيسات نفتى، موجب كاهش صادرات ايران شد.
ايران در سال ۱۳۶۳ به ميزان ۱‎/۳۶ ميليون بشكه، سال ۶۴ به ميزان ۱‎/۸ ميليون بشكه و در سال ۶۵ به ميزان ۱‎/۵ ميليون بشكه نفت در روز صادر كرد. در آمد نفتى ايران ۱۰‎/۹ ميليارد دلار در سال ۱۳۶۳ و ۱۲‎/۵۹ ميليارد دلار در سال ۶۴ و ۶‎/۸۱ ميليارد دلار در سال ۶۵ بود.
در سال ۱۳۶۵ علاوه بر كاهش صدور نفت ايران، به دليل كاهش قيمت نفت عملاً درآمد نفتى ايران، به كمترين ميزان در سال هاى جنگ رسيد. در نتيجه، ايران علاوه بر تحمل هزينه هاى بسيار، مجبور شد در قيمت نفت تخفيف هاى زيادى بدهد تا با امكان ادامه فروش ، همچنان از درآمدهاى نفتى برخوردار شود.

مقابله به مثل در جنگ نفتكش ها

سياست ايران درباره مردم عراق و تفكيك مردم از حكومت بعث و همچنين نقش تاريخى ثبات بخشى ايران در خليج فارس و نياز به امنيت در منطقه براى صدور نفت، موجب شد تا ابتدا در برابر حملات عراق به نفتكش ها و شهرها هيچ واكنشى نشان ندهد، ولى ضرورت جلوگيرى از افزايش فشار عراق به ايران و بازداشتن آن كشور موجب شد تا سياست مقابله به مثل را اتخاذ كند.
سياست مقابله به مثل در خليج فارس از سال ۱۳۶۳ آغاز شد. چنانكه در سال هاى ۶۱ و ۶۲ باوجود حملات عراق به خارك و نفتكش ها (دركل ۳۸ مورد) ايران هيچ واكنشى از خود نشان نداد، تا اين كه از نيمه دوم سال ۱۳۶۲ با انتشار گزارش تحويل هواپيماى «سوپر اتاندارد» به عراق، نگرانى ايران افزايش يافت. در آن زمان نخست وزير وقت مهندس موسوى گفته بود: «اگر خليج فارس براى ايران نا امن شود، براى همه كشورها نا امن خواهد شد.» از اين رو ايران با هدف بازدارندگى، موضوع مسدود كردن تنگه هرمز را مطرح كرد.» امام راحل نيز خطاب به كشورهاى منطقه و كشورهايى كه از نفت استفاده مى كنند هشدار داد دولت ايران با قدرت تنگه هرمز را مسدود مى كند، اما نظر به اين كه ماهيت سياست هاى آشوب طلبانه حزب بعث- به دليل نگرانى از شكست در جنگ- منشأ بحران آفرينى در خليج فارس ارزيابى مى شد لذا از قرار گرفتن در مسير سياست هاى عراق اجتناب شد و به همين دليل ايران در تحليلى كه از اهداف و ماهيت سياست هاى عراق داشت به جاى مسدود كردن تنگه هرمز سياست جديدى را اتخاذ كرد و در ارديبهشت ۶۳ نخستين مقابله به مثل ايران، حمله به نفتكش دشمنى بود. در اين مرحله از اقدام هاى دريايى و هوايى ارتش استفاده مى شد و طبق آمارهاى موجود در مجموع در سال۶۳ عراق به ۵۳ نفتكش ايرانى حمله كرد در حالى كه واكنش ايران حمله به ۱۸ نفتكش عراقى بود.
در تابستان سال۱۳۶۴ عراق موج جديدى از حملات گسترده را به خارك از سر گرفت؛ چنانكه شصت بار حمله هوايى در اين دوره شش ماهه به ثبت رسيد. با اين حملات، نگرانى هاى ايران تشديد شد؛ زيرا علاوه بر خساراتى كه متحمل شده بود سياست مقابله به مثل تأثير چندانى نداشت. در اين مرحله عراق ۳۳ نفتكش و ايران ۱۴ نفتكش را مورد هدف قرار دادند. در نتيجه ايران بازرسى از كشتى ها را در تنگه هرمز آغاز كرد.
ايران براى بار ديگر سياست هاى خود را براى دشمنان اعلام كرد: «روزى كه ما نتوانيم از خليج فارس نفت صادر كنيم، خليج فارس براى هيچ كس نبايد آماده صدور نفت باشد. اگر يك كشتى از ما زده شود، كشتى هاى ديگرى هم زده مى شود، حالا از هر كس مى خواهد باشد.»
در شهريور۱۳۶۴ فرمان امام (ره) براى تشكيل سه نيرو در سپاه نقطه عطفى در گسترش فعاليت هاى سپاه در منطقه خليج فارس بود تا با امكانات كم و با روش هاى جديد و كم هزينه سياست هاى مقابله به مثل را دنبال كند.
در سال۱۳۶۵ سپاه مقابله به مثل را آغاز كرد. در حالى كه عراق به ۶۶ نفتكش حمله كرد. ايران ۴۱ نفتكش را مورد حمله قرار داد. در واقع تعداد حملات در سال۶۴ فقط ۴۷ مورد بود ولى در سال بعد به يكصد و هفت مورد افزايش يافت. علاوه بر اين، سپاه در سال،۶۵با عمليات كربلاى،۳ اسكله العميه را تصرف و عراق را براى مدتى از اين پايگاه دريايى محروم كرد.
در همان سال به موازات حمله به نفتكش ها در مقايسه با سال قبل، قيمت نفت نيز به طور بى سابقه اى كاهش يافت، چنان كه از ۲۶دلار به ۶دلار رسيد. درآمد ارزى ايران در اين سال فقط شش ميليارد دلار بود كه بخش اعظم آن براى ادامه جنگ استفاده مى شد.

حضور آمريكا در خليج فارس

موقعيت نظامى ايران پس از تصرف منطقه فاو، كويت را نگران كرد كه ايران نسبت به حمايت هاى آن كشور از عراق واكنش نشان دهد و در وضعيتى كه ايران پيروزى جديدى در منطقه شرق بصره به دست آورد و عراق مرحله سوم جنگ نفتكش ها را شروع كرده بود دولت كويت در تاريخ سيزده ژانويه۱۹۸۷م (۲۳ دى۱۳۶۵) از سفارت آمريكا خواست تا نفتكش هاى كويت با نصب پرچم آمريكا از حمايت دريايى اين كشور برخوردار شوند. كويت به شوروى نيز درخواست مشابهى داد. ابتدا ايالات متحده واكنش خاصى نسبت به اين خواست نشان نداد، اما وقتى واشنگتن دانست شوروى حاضر شده است پرچم خود را روى يازده كشتى كويتى نصب كند، بلافاصله پذيرفت آن يازده كشتى را زير پرچم خود محافظت كند. از اين رو در تاريخ ۲۱جولاى ۱۹۸۷ (۳۰ تير۱۳۶۶) نخستين پرچم آمريكا بر نفتكش هاى كويتى برافراشته شد و نخستين كاروان (تحت اسكورت) براساس برنامه ريزى زمان بندى شده در ۲۲جولاى (۳۱تير ۶۶) وارد خليج فارس شد. برخورد نفتكش «بريجتون» با مين، پيش درآمد برخوردهاى ميان نيروهاى ايران و آمريكا بود، چنانكه در هشتم اكتبر (شانزده مهر۶۶) بالگردهاى آمريكايى به قايق هاى ايرانى تيراندازى كردند و متقابلاً ايران نيز اعلام كرد در تاريخ ۲۲نوامبر (اول آذر) به چهار فروند بالگرد آمريكا تيراندازى كرده است. آمريكا همچنين سكوهاى نفتى ايران را مورد تهاجم قرار داد.برخى از تحليلگران معتقدند حادثه كشتى «بريجتون» از لحاظ سياسى به ضرر آمريكا تمام شد و اگر ايران اقدام تلافى جويانه انجام مى داد اين ضرر بيشتر مى شد. در هر صورت درگيرى ايران و آمريكا با حملات متقابل ادامه يافت. در اين مرحله، گرچه آمريكا هدفش اسكورت نفتكش ها و تأمين امنيت آمد و شد كشتى ها در خليج فارس بود، ولى آمارها نشان مى دهد دامنه درگيرى ها با گذشت زمان رو به افزايش گذاشت.در حالى كه در سال ۱۹۸۶م (۱۳۶۵) در مجموع به يكصد و يازده هدف دريايى حمله شد، ولى در سال۱۹۸۷م (۱۳۶۶) اين آمار به ۱۷۹ هدف افزايش يافت، كه از اين تعداد ۸۸هدف را عراق و ۹۱ هدف را ايران مورد حمله قرار داد در حالى كه اين آمار در سال قبل، ۶۶هدف از سوى عراق و ۴۵ هدف از سوى ايران بود. علاوه بر اين، انفجار دفتر هواپيمايى «پان امريكن» در كويت و اصابت موشك به بندر الاحمدى كويت نشان داد، حضور آمريكا به دليل اهداف و ماهيت آن، ناامنى بيشترى را به دنبال دارد. بسيارى از ناظران و تحليلگران، رويارويى ايران و آمريكا را نشان دهنده فشار آمريكا و متحدانش براى واداشتن ايران به پذيرش قطعنامه ۵۹۸ و ترك عمليات نظامى و ورود به مرحله سياسى و ديپلماسى عنوان كردند.

سرانجام با تصويب قطعنامه۵۹۸ در تاريخ ۳۰تير ۱۳۶۶ در شوراى امنيت سازمان ملل، روند درگيرى در منطقه خليج فارس در زمستان ۱۳۶۶ روبه كاهش گذاشت. يكى از عوامل مهم در پذيرش قطعنامه ۵۹۸ از سوى ايران، تغيير استراتژى حمايت مستقيم از صدام، تحت پوشش حفظ صلح و امنيت بين المللى در خليج فارس و جلوگيرى از تبليغات جهانى برضد ايران وجنگ طلب دانستن اين كشور بود.
منابع:
منصورى لاريجانى، اسماعيل، تاريخ دفاع مقدس
دروديان، محمد، نقد و بررسى روند پايان جنگ
اسكندرى، محمد، جنگ تحميلى از ديدگاه حقوق بين الملل

روزنامه ایران

|+|

نیروی دریایی ایران ، مقتدترین نیرو در خاورمیانه

 

فرمانده نیروی دریایی گفت : نیروی دریایی ایران مقتدرترین نیرو در منطقه خاورمیانه است و ایران در ساخت تجهیزات نظامی ، كشوری مستقل و خودكفا است.

به گزارش شبكه خبر ، امیر دریادار حبیب الله سیّاری در گفتگوی 45 دقیقه افزود : ما در عرصه فناوری دفاعی خودكفا هستیم ، و نیروی دریایی با نظارت كامل بر آبهای ایران ، آمادگی خود را جهت مقابله با هرگونه تهدیدات احتمالی و تجاوز به كشور حفظ كرده است. 

وی گفت : وظیفه حفاظت از سواحل دریایی در شمال و جنوب و همچنین دفاع از آب های ساحلی و منابع حیاتی و استراتژیك كشور بر عهده ارتش نیروی دریایی است.

فرمانده نیروی دریایی با اشاره به استقلال ایران در آموزش به نیروی دریایی گفت : تمام آموزش هایی كه در غرب به پرسنل نیروی دریایی آموزش داده می شد ، امروز در داخل آموزش داده می شود.

دریادار سیاری خاطر نشان كرد: نیروی دریایی و هوایی در دوران دفاع مقدس حماسه های بزرگ آفریدند ، چنانكه پایانه های صدور نفت البكر و الامیه تاختند و بیش از دو سوم این پایانه ها را منهدم كرده و پرچم ایران را بر مرتفع ترین دكل این پایانه ها به اهتزاز در آوردند.

وی با یادآوری قدرت نیروی دریایی در عملیات مروارید در سال 59 و حماسه هفتم آذر افزود : دشمن قصد داشت تا آبادان را به تسخیر خود درآورد ، در حالی كه نبردهای دریایی ایران در آبهای خلیج فارس به همراه دیگر نیروهایی دفاعی كشور  موجب  انهدام  توان رزمی نیروی دریایی عراق شد ، و تعدادی از كشتی ها و هواپیماهای عراقی نابود شدند.
 
فرمانده نیروی دریایی حفاظت از راههای مواصلاتی را در زمان جنگ تحمیلی و پس از آن از وظایف مهم نیروی دریایی در جهت منافع اقتصادی كشور عنوان كرد.

دریادار سیاری با بیان برخورداری نیروی انسانی متخصص و كارآزموده و  تجهیزات نظامی مقتدر در برابر تهاجمات دشمن گفت : توان رزمی نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران در حفاظت از منطقه استراتژیك خلیج فارس ، در مقاطع حساس ، نشان دهنده حضور قدرتمندانه ایران در منطقه و حاكمیت بر آب های خلیج فارس است. 

وی با اشاره به ساخت انواع زیردریایی ها ، افزود: ما به فناوری ساخت زیردریایی كه پیچیده ترین فناوری در صنعت دفاعی است دست یافته ایم ، و ایران با ساخت ناوشكن و ناوچه موشك انداز كشوری مقتدر در منطقه است.

فرمانده نیروی دریایی با اشاره به توان بازدارندگی ایران در مقابل تهاجمات احتمالی گفت :با وجود امكانات دفاعی  مدرن و توان ساخت تجهیزات دفاعی در كشور ، دشمن نمی تواند هیچ گونه تعرضی به منابع ملی ما داشته باشد.

سیاری افزود : با استفاده از علم موجود در كشور ، شاهد موفقیت‌های بسیاری در ساخت تجهیزات نیروی دریایی هستیم.

منبع خبر

|+|

سلام دوستان بعد مدتها وقت کردم برگردم و پست بدم خوب دیروز رژه نیرو های مسلح بود اونایی که سحر خیز بودن حتما از کانال یک دیدن بیشتر رژه تجهیزات ساخت داخل بود من  چنتا از تجهیزات مرتبط با نیروی دریایی رو از تصاویر انتخاب کردم براتون میزارم

ماکت ناوچه موشک انداز کلاس سینا

 اژدر و موشک های ضد کشتی

زیردریایی  تکنفره

|+|

اطلاعیه دعوت به همکاری

اطلاعیه دعوت به همکاری در بخش صنایع دریایی سایت دانشجو

از تمامی دوستانی که دارای اطلاعات کافی یا مدرک علمی مورد نیاز و یا توانایی مورد نیاز جهت همکاری با ما در بخش صنایع دریایی سایت دانشجو را دارند دعوت به همکاری مینماید
از تمامی علاقه مندان دعوت به عمل می آید آمادگی خود را در  تاپیک زیر اعلام نمایند شایان ذکر است متقاضیان باید حداقل 10 پست در این انجمن داشته باشند
با تشکر

http://www.daneshju.ir/forum/f345/t15160.html#post74784

 

 

|+|

ناو بالگرد بر کلاس Jeanne D`Arc

ترجمه:محمد حسین چهان پناه
هرگونه برداشت بدون ذکر منبع مجاز نیست

یکی از مهمترین اجزای پشتیبانی در نیرو های دریایی ناوهای هواپیمابر هستند اما در کنار آنها ناوهای بالگرد بر نیز یکی از مهمترین اقسام پشتیبانی به حساب می آیند نیروی دریایی فرانسه از 1964 از تنها یک فروند ناو بالگرد بر کلاس Jeanne D`Arc بهره میبرد

ابعاد باند(عرشه):62 در 21 متر
سرعت:26.5 کیلونات
تسلیحات: 6 لانچر سطح به سطح اگزوسه بهمراه لانچر های سی اسکیمر دو توپ 100 میلیمتری کادام بهمراه چهار تیربار 12.7 میلیمتری (با قابلیت ضد هوایی)
ناوگان: 2 فروند پوما و 2 فروند گازل نیروی زمینی 2 فروند الوئیت 3 نیروی دریایی بهمراه 8 فروند سوپر فرلون
رادار و سیستم دفاعی:
رادار جستجوی هوایی تامسون CSF drvb 220b / رادار جستجوی سطحی CSF DRVB 51
سیستم ESM تامسون ARBR16/ARBX10 بهمراه شش لانچر چف و فلر
سونار تامسون سینترا DUBV 24C

تاریخچه: این ناو همواره بعنوان یک ناو حمل بالگرد و نیرو بحساب می آمده و بیبشتر برای آموزش پرسنل استفاده میگردید و قابلیت حمل 700 نفر را داراست در سال 97 این ناو مورد تعمیرات قرار گرفت
در زمینه مدرن سازی از جمله تغییرات برداشتن دو توپ 100 میلیمتری در فاصله سالهای 89 و 90 از روی این ناو

 

|+|

مروری بر نیروی دریایی ایران بخش دوم

مروری بر نیروی دریایی ایران بخش دوم
نویسنده:محمد حسین جهان پناه

ضمن تشکر از تمام دوستانی که در این مدت اینجانب را مورد لطف خود قرار دادند
ضمن پوزش بخاطر دیر شدن و فاصله ی نسبتا زیاد چند ماهه میان دو بخش این مقاله باید عرض کنم بدلیل نیاز این مقاله به اطلاعات خاص و تصاویر پروفایل و همچنین خستگی و مشقله ی اینجانب بوده که باز هم از تمام دوستان تشکر میکنم
توجه داشته باشید این قسمت مقاله مربوط به شناور های نسبتا کوچک و سریع نیروی دریایی است و باید توجه داشت که عموما در نبرد های بزرگ شناور های کوچک اما سریع بدلیل کانور پذیری بالا نسبت به نبرد ناوها و همچنین مجهز بودن به سلاح های موشکی سریع و مهلک معمولا بسیار موفق ظاهر میشوند نمونه ی آن نبرد های پراکنده گشتی ها و شناور های موشک انداز ویتنامی با نیروی دریایی آمریکا که شبیخون های این شناورها خاب را از چشمان مهاجمان ربوده بود
بخش گسترده ای از نیروی دریایی ایران را شناور های سبک و فوق سبک تشکیل میدهند که نظر شما را به مشخصات آنها جلب مینمایم

mini-Submarines
==================

Ghadir class littorial submarine
زیر دریایی های کوچک کلاس قدیر (ساخت داخل)

 

این زیر دریایی کمی بزرگتر از زیر دریایی هایی که در کلاس زیر دریایی کوچک قرار دارد است و گمان میرود کارایی بهتری نیز داشته باشد از لحاظ طراحی این کلاس شباهت زیادی به زیر دریایی های کلاس Sauro ایتالیا دارد (هرچند با ظاهری کوچکتر)

مشخصات:
تعداد در خدمت 1 فروند

تسلیحات:2 اژدر با احتمالا ذخیره ی12 تایی اژدر و 2 یا 4 اژدر سنگین یا مین
اطلاعات بیشتری در دسترس نیست

Nahang class mini-submarines
زیردریایی های کوچک کلاس نهنگ

 

این زیر دریایی ها که بسیار کوچک هستند یکی دیگر از ساخته های صنایع دریای ایران است این کلاس زیر دریایی در واقع از روشی قدیمی که زمانی در آخرین جنگ جهانی استفاده میشد بهره میبرد بدین معنی که حمل تسلیحات بصورت خارجی و در واقع میتواند بصورت یک مین یاب یا مین گذار خوب عمل کند بسیار این زیر دریایی را شبیه مین روب های روسی و چینی و همچنین سیستم زد مین آمریکایی میدانند

مشخصات:
تعداد در خدمت 1 فروند

رادار و سیستم دفاعی: یک رادار جستجوی سطحی

تسلیحات:2 آزدر آماده شلیک و 21 اژدر ذخیره و 4 تا 6 مین

Patrol Craft
==================
شناورهای گشتی کلاس پروین
Parvin Class Large Patrol Craft

 

این شناورها درواقع شناور های آمریکایی کلاس PGM-71 ساخت سالهای 67 تا 70 و بسیار قدیمی بحساب می آیند توپ نسبتا سنگین 40 میلیمتری و تیربار 20 میلیمتری بعدها روی این شناور نصب شد اطلاعی از هیچگونه برنامه روزامد سازی برای این شناور ها در دسترس نیست و همچنان در خدمت هستند

مشخصات:

شخصات:
توپ:
1 توپ 40 میلیمتری
1 توپ 20 میلیمتری GAM-BO1
دو تیر بار 12.7 میلیمتری

موشک:
2 لانچر موشک چینی C-802

رادار و سیستم دفاعی:
رادار جستجوی سطحی فعال در باند I
سونار SQS-17B بعدها در سنه ی شناور نصب شد

موتور:
8 موتور دیزلی GM 6-71

شعاع عملیاتی:
1140 مایل با 17 کیلوتن بار

سریال در نیروی دریایی :

211----PARVIN
212-----BAHRAM
213-----NAHID

شناور های گشتی کلاس کیوان
Kayvan Large Patrol Craft

3 فروند از این شناور ها توسط گارد ساحلی آمریکا ساخته شدند این شناورها در 1950 به ایران تحویل شد بعدها از خدمت مرخص شد اما اخبار گویای بازگشت به خدمت دو فروند از این شناور ها در 1995 است گفتنیست این شناورها با ماشین آلات و تسلیحاتی جدید و مدرنیزه شده به خدمت بازگشتند و حیاتی دوباره گرفتند

مشخصات:

مشخصات:
توپ:
1 توپ 40 میلیمتری
1 توپ دوگانه 20 میلیمتری روسی

موتور:
24 موتور دیزلی MYHMS-1200 با دو پروانه

شعاع عملیاتی:
با 8 کیلوتن بار 2324 مایل

رادار و سیستم دفاعی:
رادار جستجوی سطحی فعال در باند I

سریال در نیروی دریایی :

202---AZADI
203---MEHRAN

شناور های کلاس MIG-S-2600

 

تعداد دقیق تحویل شده ی این شناور ها مشخص نیست این شناور ها ساخت صنایع دریایی جولائی مستغر در تهران است شناور های کلاس MIG-S-2600 شباهت زیادی به شناور های کلاس چاهو ی کروه شمالی دارد البته با تفاوتهایه قابل توجهی در ساختمان و دکل مربوط به رادار(این شناور ها در اختیار نیروی دریایی سپاه است.

مشخصات:
توپ:
1 توپ ضد هوایی اورلیکن (23 میلیمتری دوگانه)

موشک:
یک موشک انداز 12 تایی 107 میلیمتری MRL

موتور:
4 موتور دیزلی با 4 پروانه

رادار و سیستم دفاعی:
رادار جستجوی سطحی فعال در باند I

شناور های کلاس US MKIII

حدود 15 فروند از این شناور ها پیش از انقلاب (در 1976) از شرکت صنایع دریایی مارتینس خریداری شد و 50 فروند دیگر نیز در دست سفارش بود که قرار داد کنسل شد
دقیق مشخص نیست در نهایت چند فروند به خدمت نیروی دریایی ایران در آمد شش فروند در جنگ تحویلی از دست رفت و اکنون همچنان 9 فروند از این گشتی ها در خدمت است

مشخصات:
توپ:
1 توپ 20 میلیمتری GAM BO1
1 تیربار 12.7 میلیمتری

موتور:
3 موتور دیزلیGM 8V-71TI با 3 پروانه

شعاع عملیاتی:
با 28 کیلوتن بار 500 مایل

رادار و سیستم دفاعی:
رادار جستجوی سطحی RCA LN66 فعال در باند I

ادامه دارد..................

|+|

الرياض، ناو جديد سعودي

الرياض، ناو جديد سعودي

فرانسه نيروي دريايي عربستان سعودي را با سه فروند ناو جنگي از كلاس "الرياض" (F3000S) تجهيز كرده است.
اين شناورها قابليت جابجايي 4500 تن آب و حمل سوخت كافي براي مسافت 12 هزار و 965 كيلومتر را دار هستند و حداكثر سرعت شان 45كيلومتر در ساعت است‌.

به گزارش گروه امنيت و سياست دريايي سينا؛ اين سه ناو جنگي محافظ داراي قابليت رادار گريزي (استيلت‌) هستند و ابعاد آنها 25 درصد بزرگتر از ناوهاي محافظ كلاس "لافايت‌" فرانسوي است‌.

نخستين فروند از اين ناوها در ژوئيه سال 2001 به خدمت گرفته شد و دومين فروند آن به نام "اچ ام اس مكه (814)" در ژوئيه 2002 به آب انداخته و در آوريل سال 2004 ميلادي به خدمت نيروي دريايي عربستان درآمد. سومين فروند نيز به نام "اچ ام اس الدمان (816)" در سپتامبر 2002 به آب انداخته شد و در سال 2005 به نيروي دريايي عربستان سعودي پيوست‌.

قرار داد ساخت ناوهاي مذكور ميان فرانسه و عربستان سعودي در سال 1994 ميلادي و در چارچوب توافقنامه (III ـ SAWARI) به امضاء رسيد.

در اين طرح شركت "ناوفكو" NAVFCO كه يك سازمان آموزشي در داخل نيروي دريايي فرانسه به شمار مي‌‌رود بيش از 700 تن از پرسنل نيروي دريايي سعودي را آموزش داد.

عمليات ساخت و نصب قطعات اين ناوها در مجموعه‌اي از سالن‌هاي ساخت كشتي به طول 133 متر و عرض 17 متر انجام شد.

اين شناورها قابليت جابجايي 4500 تن آب و حمل سوخت كافي براي مسافت 12 هزار و 965 كيلومتر را دار هستند و حداكثر سرعت شان 45كيلومتر در ساعت است‌.

ديواره‌هاي جانبي ناو "الرياض" شيبي 10 درجه دارند تا انعكاس راداري بدنه كشتي را به حداقل برسانند.

سطح بدنه كشتي با نوعي رنگ جذب كننده امواج رادار پوشانده شده و از ارتفاع سطح مقطع (نيمرخ‌) شناور مذكور كاسته شده است‌.

ناو مذكور داراي يك سيستم كامپيوتري حفظ كننده ثبات است كه براي كارآمد نگاه داشتن سكوي فرود هليكوپتر شناور به كار مي‌رود.

سيستم خودكار مديريت نبرد SFCS
سيستم رزمي SENIT7 اين ناو از روي سيستم "تالس تاويتاك 2000" ساخته شده و بر روي ناو هواپيمابر شارل دوگل فرانسه نيز نصب شده است‌.

سيستم كنترل تسليحاتاين ناو شامل رادار "پالس داپلر تالس كاستور 2J" در باند I و يك سيستم رديابي مادون قرمز است‌.

سيستم هاي تسليحاتي ناو محافظ "الرياض"‌
اين ناو قادر است دو رديف واحدهاي پرتاب موشك سطح به هواي"آستر 15" را با خود حمل كند.

موشك‌هاي"آستر 15" داراي بردي بالغ بر 7/1 تا 30 كيلومتر هستند كه تا ارتفاع 15 هزار متر اوج مي‌گيرد.

اين ناوها همچنين به 8 موشك سطح به سطح اگزوسه MM40مجهز هستند. اين ‌موشك ضد كشتي داراي سر جنگي به وزن 165 كيلوگرم و بردي معادل 70 كيلومتراست و در حالت پرواز در سطح آب با سرعتي كمتر از صوت (در حدود 95/0 ماخ‌) به هدف خود نزديك مي‌شود.

توپ اصلي ناو"الرياض" نيز از نوع نواخت سريع "اتوملارا" 62/76 است كه مي‌تواند در هر دقيقه 120 گلوله شليك كند. برد اين توپ 20 كيلومتر است‌ همچنين آتشبار 20 ميليمتري جيات B15 نيز براي اين ناو در نظر گرفته شده است.

اين شناورمجهز به چهارلوله پرتاب اژدر533 ميليمتري است كه بوسيله آنها قادر به بكارگيري اژدرهاي سنگين ضد زير دريايي F17 ـ DCN است‌.

سامانه حسگر و ضد عمل الكترونيكي ناوهاي"الرياض"‌
مجموعه سونار اين ناو از نوع سيستم زيرآبي"تالس 20 ـ "CAPTASكششي است‌كه داراي فركانس پايين براي عمق‌هاي متغير است.

محفظه كروي رادار شناسايي و كنترل آتش "تالس آرابل" سه بعدي باند Iكشتي نيز بر روي دكل هرمي شكل بخش مركزي آن نصب شده است‌.

رادار" آرابل" وظيفه كنترل موشك‌هاي "آستر" را برعهده دارد. رادار برد بلند جستجوي هوايي DRBV26D ژوپيتر داراي باند D¢ نيز بر روي دكل اصلي در جلوي شناور قرار دارد.

همچنين دو رادار ويژه ناوبري و كنترل هليكوپتر از نوع "اسپماري مارين دكانيز" نيز براي اين ناو در نظر گرفته شده است.

مجموعه سيستم هاي ضد عمل الكترونيكي ناو "الرياض" بوسيله شركت "تالس" ساخته شده و عبارتند از : سامانه پشتيباني عمل الكترونيك ESM ـDR3000، سيستم رديابي كننده ارتباطات "آلتس"‌، سامانه اختلاف دهنده بر روي رادار" سالاماندر "D2و سامانه اختلال دهنده بر روي ارتباطات راديويي .TRC281

اين شناور همچنين مجهز به دو پرتاب كننده‌هاي فريب دهنده رادار DAGAIE ساخت EADS است‌.

پيشرانه ناو "الرياض"‌
اين ناو جنگي داراي چهار موتور ديزل است كه 5700 كيلووات معادل 7هزار و 740 اسب بخار نيرو توليد مي‌كنند.

اين موتورهاي ديزل دو محور مربوط به پروانه‌هاي پيشرانه قابل كنترل ساخت "رولزريس" را به حركت در مي‌آورند.


منبع:seana.ir

|+|

موشکهای ضد کشتی ایران

1-موشك هارپون(AGM-84 Harpoon)

موشک هارپون یکی از معروفترین و قویترین سلاح های ضد کشتیست که با وجود عمر طولانی آن هنوز یکی از موشک های اصلی ضد کشتی در نیروی دریایی آمریکا و بسیاری از کشورهای جهان از جمله ایران است(هارپون به معنی نیزه ی شکار نهنگ است)
موشک هارپون بسور اختصاصی و تنها برای مقابله با کشتی ها ساخته شد و اولین بار به خدمت نیروی زمینی و دریایی آمریکا  در آمد موشک هارپون بدلیل نیاز شدید نیرو های هوایی و دریایی در مدل های مختلف به تولید انبوه رسید بعدها موشکSLAM که به معنی  (Stand-off Land Attack Missile) است از روی آن تولید گردید
در 1965 نیروی دریایی بصورت آزمایشی در قالب یک طرح پژوهشی بر روی موشک برای مقابله ی سطحی با زیر دریایی ها و با برد 45 کیلومتر شروع به بررسی نمود پس از نابودی رزم ناو اسرائیلی Eilat توسط دو ناوچه ی موشک انداز ساخت روسیه در 1967 احمیت این پروژه دوچندان شد چرا که نیاز به یک موشک ضد کشتی قوی در برابر اهداف سطحی بسیار حس میشد با سرعت گرفتن رشد پروژه در 1970 اولین نمونه ی هارپون تحت عنوان ZAGM-84A  مورد آزمایش قرار گرفت با این وجود نتیجه ی آزمایشات رضایت بخش نبود در نتیجه سال بعد این قرار داد طی مناقصه ای به شرکت McDonnell-Douglas اعطا گردید بدنبال این امر مکدانل داگلاس طی مدت کوتاهی سه مدل مختلف از این موشک را تدوین نمود و سریعا اولین تست ها انجام شد نمونه ی اولیه در 1972 آزمایش شدمدل هایی که مکدانل داگلاس ارائه کرد به این ترتیب بود موشک هوا به دریا مدل پایه AGM-84A و موشک دریا به دریا RGM-84A  و زمین به دریا UGM-84A ولی طرح ایراداتی نیز داشت از جمله برد کم در حالی که حد اقل نیاز به دامنه برد 90 کیلومتر می بود که بعدها اصلاح شد
اولین مدل در 1977 وارد خدمت شد و اولین نمونه هم نمونه ی دریا به دریا بود پس از آن اولین نمونه ی هوا به دریا (AGM-84A ) در 1979 بر روی هواپیما های P-3 اوریون نصب شد اولین نمونه ی زمین به دریا هم در 1981 وارد خدمت گردید.
از تعداد و امادگي اين نوع موشك در نيروي دريايي ايران اطلاعات زيادي دردست نيست و  سياست ايران در ضمينه موشك هاي دريايي برپايه موشك هاي كروز قرار دارد.موشك هارپون در مدلهاي مختلفي توليد گشته و ما مشخصات موشك هاي تحت اختيار ايران را در زير قرار مي دهيم.
مشخصات:
نوع: موشك ضد كشتي
طول: 4 متر 55 سانتيمتر
وزن: 5/661 كيلوگرم
برد: 60 مايل
سرعت: 855 كيلومتر بر ساعت

2-موشك كروز دريايي كوثر(C-701)

اين موشک ترکيبي از تکنولوژي بومي و برداشتهايي از نمونه ي چيني C-701 است اين موشک به يک سرجنگي الکترو اوپتيک مجهز است که به همراه يک رادار جستجوي ميليمتري کنترل آن را انجام ميدهد
موشک کوثر مناسب براي شليک از شناور هاي گشتي کوچک تا متوسط لانچر هاي زميني هليکوپتر ها و جنگنده ها يا هواپيماهاي گشت درياييست (مانند اوريون)
از توانايي هاي اين موشک ميتوان به اصلاح اتوماتيک مسير شليک انتخاب اتوماتيک هدف بعدي(نزديک ترين هدف در صورت خارج شدن هدف اول از دسترس يا قفل رادار بطور کلي بازيافت البته امکان هدايت اپتيکي تلوزيوني هم هست)

مشخصات:
نوع: موشک ضد کشتي
برد بيشينه:15 تا 19 کيلومتر
طول:2.6 متر
وزن سرجنگي: 29 کيلوگرم با توانايي ضد زره براي ورود به قسمت هاي داخلي تر(تاخير در انفجار)
وزن کلي: 100 کيلوگرم
موتور: يک بوستر سوخت جامد با سوخت ذخيره
سرعت: 0.8 ماخ
نوع کنترل گر: کنترل گر تصويري يا رادار موج ميليمتري به همراه رادار خانگي Sea skimmer
[img]http://img.photoamp.com/i/VG71I4YWo.JPG[/img]

3-موشك كروز دريايي نور(بهينه شده c-802)

موشك كروز نور از جمله موشك هاي ساخت داخل ميباشد كه با الگو برداري از موشك هاي چيني c-802 توسط متخصصان داخلي توليد شده .اين موشك در ايران در سال 80 به صورت توليد انبوه در اختيار نيروهاي مسلح قرار گرفت.در سال 1385 و در رزمايش پيامبر اعظم(ص) نوع بهينه شده اي از موشك نور مورد ازمايش قرار گرفت و با موفقيت ازمايش شد.موشك بهينه نور بدون نياز به سيستم OTHT با حداكثر برد به سمت اهداف سطحي شليك مي‌شود.جمهوري اسلامي ايران اولين كشوري است كه توانست موشك نور(c-802) را بر روي بالگرد نصب كند و ما نخستين كشوري هستيم كه اين تكنولوژي را دارا مي‌باشيم.
مشخصات:
برد:120 كيلومتر
ورن كلاهك جنگي:165 كيلوگرم

4-موشك حوت

در سال 1385 و در رزمايش پيامبر اعظم(ص) موشكي را ازمايش كرد كه باعث حيرت بيش از پيش جامعه جهاني گشت.ايران در اين رزمايش موشكي با سرعت 100 متر بر ثانيه را ازمايش كرد.موشك انداز هاي اين موشك كامل رادار گريز بوده و از ديد رادارهاي دشمن مخفي ميمانند.توان رزمي اين موشك برابر با موشك VA-111 Shkval ساخت روسيه است و تنها دو كشور ايران و روسيه فناوري لازم را براي ساخت چنين موشك هاي به دست اورده اند.هنوز مشخص نيست كه آيا "حوت" بر پايه shkval ساخته شده است يا خير.سرعت متوسط اين موشك 4 برابر اژدر معمولي زير ابي است.
اين موشك با توليد حبابهاي بخار كه از نوك دماغه و پوسته خود خارج مي كند لايه اي از گاز در اطراف خود شكل مي دهد و بدين ترتيب خود را از تماس مستقيم با آب و پساي قابل ملاحظه ناشي از آن دور مي كند.
اين موشك قابليت پرتاب از روي شناور و يا زيردريايي در عمق 100 متري را دارد. با سرعت حدود 50 نات (93 كيلومتر بر ساعت) كپسول پرتاب خود را ترك مي كند. با فرو رفتن در آب و رسيدن به عمق مناسب، موتور خود را روشن كرده و به سمت هدف راهي مي شود.
از چالش هاي فني توسعه چنين موشكي مي توان به كاويتاسيون اشاره نمود كه لازم است ميزان حبابهاي كاويتاسيون براي حفظ و پايدار نگهداشتن لايه گاز اطراف موشك ونيز رسيدن به كمترين پسا كنترل شود. در همين رابطه توجه به تداخل گازهاي خروجي از راكت و نيز سطوح كنترل موشك با لايه گاز ايجاد شده در اطراف آن، پيچيدگيهاي اين مساله را روشن تر مي سازد. به ويژه زمان شروع به كار موتور و شرايط گذار (Transision) ناشي از آن از اين حيث قابل توجه است.
سيستم هدايت چنين موشكي نيز با چالشهاي خود روبرو است. تغيير محيط سيال اطراف موشك، شكست امواج و نيز سرعت خودموشك از مواردي است كه هدايت آن را با مشكلات عديده اي مواجه مي سازد

5-موشك سانبرن(SS-N-22 Sunburn,Moskit)

موشك جهت شكست دادن سيستم راداری دفاعی آمريكا طراحی شده است . يك ناو آمريكايی در حالت دفاعی به هر صورت در جريان شناسايی موشك SUNBURN كه به طرف آنها در حركت است تنها زمان كافی برای محاسبه و پيدا كردن راه حل شليك را دارد نه وقت كافی برای منهدم كردن موشك SUNBURN را. به همين خاطر از نوعی اسلحه جديد كه می‌تواند 3000 گلوله اورانيوم را در يك دقيقه شليك كند ولی اين سلاح بايد هماهنگی دقيقی را برای نابودی موشك به موقع انجام دهد كه بسيار مشكل است .
تركيب سرعت مافوق صوت و اندازه بمب آن انرژی تخريبی زيادی را هنگام برخورد با كشتی ايجاد می‌كند . يكعدد از اين موشك‌ها می‌تواند يك كشتی جنگی را غرق كند. تنها راه ناوهای آمريكايی برای دفاع از خودشان در مقابل سلاحهای مهيبی چون SUNBURN اين است كه قبل از رسيدن جنگنده پرتاب كننده بمب به محدوده پرتاب موشك آن را نابود كنند. SUNBURN می‌تواند يك بمب اتمی 200 كيلو تنی يا يك كلاهك 750 پوندی را در حدود 100 مايل حمل كند. بيش از دو برابر ميزانی كه EXOCET می‌تواند. SUNBURN می‌تواند سرعتی دو برابر سرعت صوت داشته و با قابليت تنظيم مسير پروازی كه می‌تواند از كنار موانع عبور كند تا خود را به استحكامات دشمن برساند. اين موشك قابليت شليك از زير دريايي ساحل و ناوهاي جنگي را بر خوردار است.مدل هوايي ان نيز قابليت شليك از جنگنده su-27k يا su-33 رادارا ميباشد كه نام ديگر ان Kh-4 مي باشد.
مطابق گزارش وزير دفاع ايران "علی شمخانی” در سال 2001 هنگام بازديد از مسكو در خواست پرتاب آزمايشی آن را كرد كه روسها هم با روی باز ترتيب آن را داده و علی شمخانی كه مجذوب آن شده بود سفارش تعداد نا محدود از اين موشك را به روسها داد.
از تعداد موشك هاي ايران اطلاعاتي در دست نيست.
مشخصات:
طول: 9 متر
وزن:450كيلوگرم
وزن كلاهك:320 كيلوگرم
سرعت: 3 ماخ
برد نهايي: 250 كيلومتر
نوع رادار: فعال

6-موشك اگزوسه(Exocet)

 طراحي موشك اگزوسه در سال1967 اغاز  گرديده و نوع دريا پايه ان كه با كد MM 38 شناخته مي شود در سال 1975 وارد خدمت گرديد.نوع هواپايه ان كه با كد AM 39 شناخته مي شود طراحي ان از سال 1974 اغاز گرديد و در سال  1979 تحويل نيروي دريايي فرانسه گشت.اين موشك در جنگ فالكلند از يك جنگنده ارژانتيني شليك شده و باعث غرق شدن ناو جنگي انگلستان گشت و در جنگ اول خليج فارس جنگنده هاي نيروي هوايي عراق اين موشك را به سمت يك ناوچه امريكايي شليك كرد و قبل از اينكه ناو امريكايي بتواند كاري از پيش ببرد موشك به ان برخورد كرده و ان را به دونيم ميكند.
ايران درسال 2003 سفارش تعداد نامحدودي از اين نوع موشك را به فرانسه داده است.از دريافت سفارس ايران اطلاعاتي در دست نيست ولي منابع مطلع تعداد اين موشك هاي ايران را 500 عدد اعلام كرده اند.اين موشك به وسيله جنگنده هاي ميراژ فرانسوي كه در اختيار نيروي هوايي قرار دارد قابل شليك است.
مشخصات:
سال ورود:1979
انداره: 580 سانتيمتر
وزن: 855 كيلوگرم
وزن كلاهك:168 كيلوگرم به همراه زره تاخير انداز در انفجار
سرعت: 0.93 ماخ
برد: 63 كيلومتر
رادار:ESD ADAC  رادار فعال

7-موشک ضد کشتی رعد(HY-2)


در سال 2004 ایران یک مدل جدید از موشکهای ضد کشتی را بر مبنای موشک چینی کرم ابریشم را با برد و سرعت بیشتر طراحی نمود و به تولید انبوه رساند
این موشک با توجه به سرعت زیاد آن یکی از خطرناک ترین موشک های ضد کشتی است که امکان هر گون تحرکی را از حریف صلب میکند

مشخصات:
نوع: موشک ضد کشتی
سرعت: بین0.8 تا 1 ماخ
طول:7.8 متر
وزن: 2998 کیلوگرم
برد: 135 تا 200 کیلومتر
ارتفاع پرواز:30 تا 50 متر
نوع سیستم راداری: رادار مونو پالس (فعال)
وزن سر جنگی: 512 کیلوگرم
موتور: یک موتور سوخت مایع بهمراه یک بوستر سوخت جامد

8-موشک ضد کشتی نصر:


این موشک ماهیتی همچنان نامشخص دارد اما اولین بار در نمایشگاه هوایی ایران در سال 2004 به نمایش درآمد این موشک یک موشک تاکتیکی جدید بحساب می آید
این موشک در حالت راداری تا 35 کیلومتر برد دارد با این وجود همچنان اطلاعات چندانی از آن در دست نیست  

9-موشک ضد کشتی فجر دریا: 

این موشک نیز یکی از موشک هاییست که اطلاعات کمی در مورد آن انتشار یافته این موشک یک موشک ضد کشتی هوا پرتاب است و تاکنون شلیک آن از هلیکوپتر های سی کینگ نیروی دریایی آزمایش گردیده

در صورت استفاده با نوشتن نام و ذكر منبع ما را ياري كنيد.
-------------------------------------------------
نويسندگان: اميرحسام ملائي يگانه

              محمد حسین جهان پناه

|+|

با عرض سلام و خدمت تمام دوستان محترم

ضمن عذر خواهی بدلیل تاخیر بیش از حد و راکد بودن وبلاگ دلیل اون مشغله ی بیش از حد من بوده

اما از این پس با تغییرات جدیدی که انجام خواهد شد سعی در بروز بودن وبلاگ خواهیم داشت

با تشکر

گروه نویسندگان وبلاگ صنایع هوادریا

|+|

مروری بر نیروی دریایی ایران بخش اول

در این مقاله سعی شده به بررسی قابلیت های کنونی نیروی دریایی ایران پرداخته گردد ولی ابتدا برای روشن شدن هرچه بهتر به توضیح اصطلاحات زیر دقت کنید

در ابتدا لازم است از دوست خوبم فریبرز عزیز که در تکمیل این مقاله کمک شایانی کردند تشکر کنم

بررسی تجهیزات کنونی نیروی دریایی

زیر دریایی:

---------------------------------------------------------------

TAREQ Class Submarine

زیر دریایی های کلاس طارق

زیر دریایی های کلاس طارق یا همان SSK Kilo 877EKM از 1991 وارد خدمت نیروی دریایی ایران شدند و بترتیب تا 1993 سه فروند وارد خدمت گردید این کلاس زیر دریایی زیر دریایی های خاص هجومی و ضد زیر دریایی است زیر دریایی های کلاس کیلو معمولا با زیر دریایی های هجومی دلفین (SSK Dolphin Class Attack Submarine) مقایسه می کنند البته زیر دریایی های کلاس کیلو مدرنتر بوده و نسبت به رقیب خود برتر است پس از دریافت دو فروند از این زیر دریایی ها مدت زیادی را برای آموزش پرسنل در روسیه باقی ماند

مشخصات

تسلیحات:

18 اژدر 553 میلیمتری 6 فروند آماده شلیک و 12 فروند در انبار

2 اژدر شناسایی TEST-71MKE TV

برای دفاع هوایی مسلح به یک لانچر Strela-3 یا Igla با حد اکثر برد 6 کیلومتر و سرعت 1.65 ماخ(هشت موشک)

و 18 مین دریایی

سونار و سیستم های دفاعی:

سونار از نوع MGK-400 که توانایی ردگیری و هشدار در مورد سیگنالهای سونار رادارد

این زیر دریایی از یک سیستم تدابیر متقابل الکتریکی و پشتیبانی) و پش اخطار رادار نیز استفاده میکند و کامپیوتر MVU-110EM

بدنه ی زیر دریایی با یک پوشش لاستیکی ضد سونار(کم پیدا در برابر سونار) پوشیده شده

موتور :

دو ژنراتور 1000 kW و یک موتور 5,500 hp

برد:

در زیر آب 2300t و در روی آب 3950t

سریال در نیروی دریایی ایران:

901 Tareq

902 Noor

903 Yunes

زیردریایی های ساخت داخل

SSI Class Submarine

از این نوع زیر دریایی تنها 3 فروند در خدمت بوده با این وجود اطلاعات چندانی از ماهیت این زیر دریایی ها در دست نیست

 

ناوها و ناوشکن ها

---------------------------------------------------------------

ناو شکن ها

Destoryer

تمامی ناو شکن های ایران(ناو شکن های کلاس دماوند و ببر) تا 1990 باز نشسته شده اند البته گفته هایی مبنی بر ورود به خدمت ناوشکن جدید موج وجود دارد اما هنوز در مراجع بین المللی مورد بحث قرار نگرفته(این ناوشکن شباهت زیادی به ناوچه های کلاس الوند دارد) با این وجود نگاهی گذرا به ناوشکن های باز نشسته شده می اندازیم

ناوشکن های سنگین کلاس دماوند

Damavand Battle Class Destoryer

ناوشکن های سنگین کلاس دماوند یا آرتمیس تقریبا سنگین ترین ناو جنگی است که در نیروی دریایی ایران خدمت کرده است و البته تنها ناو کلاس Battle Destoryer که تا کنون ایران داشته این ناو در واقع از کلاس ناو های کلاس HMS Sluys هستند و ساخت 1945 بوده که بسیار قدیمی هستند با این وجود در 1960 با یک برنامه ی بروز رسانی کامل به ایران تحویل شد

مشخصات:

توپ:

4 توپ 114 میلیمتری در دو برجک اصلی

1 توپ 102 میلیمتری

14 توپ 40 میلیمتری

موشک:

21 اژدر

موشک های دفاع هوایی Sea Cat

موشک های ضد کشتی

 

ناوشکن های کلاس ببر

Babr Class Destoryer

این ناوشکن ها در واقع همان ناو شکن های آمریکایی Allen M. Sumner هستند که ایران دو فروند از آنها را بعد از یک برنامه بروز رسانی تحویل گرفت این ناوشکن ها هم بسیار قدیمی و ساخت 1944 بوده (در جنگ جهانی هم شرکت کردند) بهر صورت پس از باز سازی بجای یکی از برجک های توپ دو لانچر موشک و دو لانچر دیگر هم در میانه ی کشتی نصب شد ایران کلا دو فروند از این نوع دریافت کرد

این ناو ها در عملیاتهای زیادی شرکت داشتند از جمله اسکورت کشتی های کویتی و پشتیبانی نیرو ها و نهایتا اسکورت نفت کشها در جران جنگ تحمیلی سرانجام در 1990 هر دو فروند در اختیار ایران باز نشسته شد و برخی از قطعات آنها مورد استفاده ی دیگر شناور ها قرار گرفت

مشخصات:

توپ:

4 توپ 127 میلیمتری Mk 38

12 توپ 40 میلیمتری

11 توپ 20 میلیمتری

موشک:

4 لانچر SM 1 با موشکهای Sea-skimmer

موشکهای دفاع هوایی Sea Cat

10 آژدر 533 میلیمتری

هلیکوپتر همراه:

SH-3 سی کینگ

(این ناو بجز باند مجهز به یک پارکینگ داخلی هلیکوپتر نیز بود)

شعاع ماموریتی:

با 15 کیلوتن بار 4600 مایل

سریال در نیروی دریایی:

Babr1 06

Babr2 07

 

ناوچه های کلاس الوند

Alvand class frigate

این ناوچه ها ساخت انگلستان بوده و همان ناوچه های کلاس سام (Saam class frigate) یا 'Vosper Mk5 type هستند

ایران در کل چهار فروند ناوچه ی کلاس الوند پیش از انقلاب خریداری نمود این ناوچه ناوچه های سبک موشک انداز محسوب میگردند

ناوچه های کلاس الوند قبلا به 9 موشک دفاع هوایی Sea Cat و پنج موشک ضد کشتی Sea Killer مجهز بود ولی با بهینه سازی های انجام شده به موشک های چینی C-802 مسلح گردیده اند اما در بعد ضد هوایی هنوز مشخص نیست با چه نوع موشکی مسلح شده است البته خبر ها حاکی از نارضایتی از موشک های دفاع هوایی جدید است

بجز موشک های ضد کشتی به 6 اژدر MK-32 نیز مجهز است

سایر مشخصات:

توپ:

1توپ 114 میلیمتری(Vicker 4.5) با توان شلیک 25 گلوله در دقیقه تا فاصله ی 25 کیلومتری

2 توپ 35 میلیمتری Oerlikon و 3 توپ 20 میلیمتری Oerlikon GAM-BO1

و دو تیربار سبک 12 میلیمتری

موشک:

5 لانچر موشک ضد کشتی Sea Killer یا C-802

موشکهای دفاع هوایی Sea Cat

10 آژدر 533 میلیمتری

رادار و تجهیزات دفاعی:

رادار جستجوی هوایی و دریایی Plessey AWS.1 با برد 110 کیلومتر

سیستم کنترل آتش see Hunter

رادار هشدار دهنده Racal FH 5-HF/DFبا سیستم ECM از نوع RDL 2AC

سونار Graseby 174 ,170 جستجوی فعال و هجومی

و دو لانچر فلر MK5

موتور:

دو موتور دیزلی 16yjcm و دو توربین گازی TM-3A boost

شعاع ماموریتی:

3665 مایل باوزن 18 کیلو تن و550 مایل با وزن 36 کیلو تن

سریالهای نیروی دریایی:

71 Alvand

72 Alborz

73 Sabalan (این ناوچه در درگیری با ناو های آمریکایی شدیدا آسیب دید و تا سال های 90 عملا بلا استفاده بود

74 Sahand (این ناوچه در درگیری با ناوهای آمریکایی هدف قرار گرفت و نابود شد)

 

ناو های گشتی/رزم ناو توپدار کلاس بایاندور

Bayandor Corvettes Class

این ناو ها در اصل ناو های آمریکایی کلاس PF-103 هستند که آمریکا در 1964 چهار فروند از این نوع را بر اساس برنامه ی کمک های نظامی به ایران بخشید اکنون تنها دو فروند از آنها فعال هستند

توجه داشته باشید این کلاس ناوها ناوهای متوسط گشتی محسوب میشوند با وظیفه ی ثانوی حمل و نقل نیرو

از نظر تسلیحات ناوهای کلاس بایاندر به هیچ موشکی مسلح نیستند در سالهای اخیر یکی از این دو فروند مورد بازسازی کامل قرار گرفت

توپ:

3 توپ 76 میلیمتری MK-34 با قابلیت شلیک 50 گلوله در دقیقه تا برد 12 کیلومتری

1 توپ 40 میلیمتری با قابلیت شلیک 120 گلوله در دقیقه با برد 10 کیلومتر

و 2 توپ Oerlikon GAM-BO1

در بهینه سازی های انجام شده یک توپ 23 میلیمتری هم اضافه شده

رادار و تجهیزات دفاعی

یک رادار جستجوی هوایی و دریایی westinghous SPS-6C با برد 146 کیلومتر

سیستم کنترل آتش وسترن الکتریک mk36

سونار SQS 17A

موتور:

دو موتور دیزلی 38TD-8-1/8-9

شعاع ماموریتی:

با محموله ی کامل 2400 مایل

سریال در نیروی دریایی ایران:

81 Bayandor

82 Naghdi

 

شناور های گشتی و موشک انداز

--------------------------------------------------------------------

شناور های موشک انداز کلاس کمان

Kaman class fast attack craft-missile

این شناور ها یا همان ناوچه های کوچک و سریع در واقع ناوچه های فرانسوی کلاس Combattante II هستند که پیش از انقلاب12 فروند از آنها خریداری شد که اکنون 10 فروند همچنان در خدمت است (دو فروند دیگر یکی پیکان که در عملیات مروارید غرق شد و دیگری جوشن که در درگیری با نیروی دریایی آمریکا مورد هدف قرار گرفت)

این شناور ها تا پیش از به موشک های ضد کشتی هارپون مجهز بودند که بدنبال بهینه سازی های انجام شده برخی از آنها به موشک های C-802 چینی نیز مجهز گردیده اند همچنین ناوچه ی گرز به جای موشک های هار پون از یک لانچر SM 1 که از روی ناوشکن های باز نشسته شده ی ببر برداشته شده استفاده میکند

مشخصات

توپ:

1 توپ 77 میلیمتری با برد ضد سطحی 16 کیلومتر و ضد هوایی 12 کیلومتر

1 توپ 40 میلیمتری Bereda

و 1 توپ 23 میلیمتری

موشک:

4 موشک چینی C-802 با برد 120 کیلومتر

یا 4 موشک هارپون با برد 40 کیلومتر

یا 4 موشک Sea-skimmer در لانچر های SM 1

1 لانچر موشک های دفاع هوایی SA.7

رادار و سیستم دفاعی:

رادار تامسون TMV-433

سیستم ECM تامسون تمساح

رادار جستجوی هوایی و دریایی WM28

موتور:

4 موتور دیزلی MTU 16V

شعاع ماموریتی:

2000 مایل با 15 کیلو تن و 700 مایل با 33 کیلوتن

سریال در نیروی دریایی:

Kaman p221

Zoubin p222

Khadang p223

falakhon p224

Shamshir p225

Gorz p226

Gardoneh p229

Khanjar p230

Neyzeh p231

Tabarzin p232

شناور های موشک انداز کلاس تندر

Thondar class fast attack craft-missile

شناور های کلاس تندر درواقع شناور های چینی کلاس Hudong هستند که تهت امتیاز برای نیروی دریایی سپاه در ایران ساخته شدند کلا سپاه دارای 10 ناوچه ی کلاس تندر است

مشخصات:

توپ:

1 توپ دوگانه ی 30 میلیمتری AK 230

1 توپ ضد هوایی اورلیکن 23 میلیمتری

موشک:

2 لانچر موشک چینی C-802

رادار و سیستم دفاعی:

رادار جستجوی سطحی چینی SR-47A

سیستم کنترل آتش Ric Lamp 341

موتور:

3 موتور دیزلی

شعاع عملیاتی:

800 مایل با 30 کیلوتن بار

سریال در نیروی دریایی سپاه:

Fath p213-1

Nasr p213-2

Saf p213-3

Ra'd p213-4

Fajr p213-5

Shams p213-6

Me'raj p213-7

Flaq p213-8

Hdid p213-9

Qadr p213-10

 

نویسنده: محمد حسین جهان پناه

هرگونه برداشت بدون ذکر نویسنده و منبع مجاز نیست

ادامه دارد....................

|+|

اقيانوس در آتش

با سلام و تشکر از لطف دوستان عزیز بزودی به سوالات دوستان پاسخ میدم ولی بد ندونستم کمی هم از تاریخ نبرد های دریایی مطلب بزارم

در زمانى كه اروپا درگير شديدترين جنگهاى تاريخ خود بود، اقيانوس آرام، «آرامشى عجيب» را تجربه مى كرد حال آنكه اين آرامش، آرامش قبل از توفان بود. ژاپن از اوايل قرن بيستم به قدرت قابل توجهى در عرصه نظامى دست يافت بويژه پس از پيروزى در نبرد تسوشيما در ۱۹۰۵ و تصرف مستعمرات آلمان در طول جنگ اول جهانى ، ديگر قدرتى غيرقابل چشم پوشى بود. درگيرى انگليس در جنگ طاقت فرساى اروپا براى بلعيدن مناطق آباد شرق آسيا فرصتى طلايى به ژاپن داد. اما هنوز مانع جدى ديگرى بر سر ژاپن قرار داشت. آمريكا. ايالات متحده آمريكا از اواخر قرن نوزدهم دامنه توسعه خود را به مرور حتى به درياى چين گسترش داده بود. علاوه بر آنكه آمريكا در حال حاضر قوى ترين ناوگان منطقه را در شرق اقيانوس درمنطقه اى به نام پرل هاربر (درنزديكى هاوايى) مستقر كرده بود.
حمله به پرل هاربر
آمريكاييها قبلاً از طريق جاسوسان خودمطلع شده بودند، ژاپن به دنبال حمله اى برق آسا به نقطه اى در شرقى ترين بخشهاى آسيا است اما نمى دانستند قرار است هدف اين حمله پايگاه استراتژيك آنها باشد. در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ صدها هواپيما، ناوچه و رزمناو ژاپنى در «اختفاى كامل» دريايى به پرل هاربر نزديك شده و با ضربه اى ناگهانى تمام شناورهاى مستقر در پايگاه را به همراه ۱۸۸ هواپيماى آمريكايى از بين بردند. شدت و دقت بمباران به حدى بود كه آمريكاييها عملاً قادر به دفاع از خود نشدند. در اين حمله غافلگيرانه از ۸ نبرد ناو بزرگ آمريكايى ، ۵ ناو غرق و ۳ ناو تقريباً غيرقابل استفاده شدند. آمريكا بلافاصله به ژاپن اعلام جنگ داد (۴ روز بعد آلمان نيز به آمريكا اعلام جنگ داد).
فتح هنگ كنگ
بندر انگليسى هنگ كنگ بلافاصله پس از انهدام ناوگان آمريكا مورد هجوم لشگرهاى سپاه بيست و سوم ژاپن قرار گرفت در ۱۳ دسامبر ۱۹۴۱ مدافعان انگليسى مجبور به عقب نشينى شده و به پادگان جزيره پناه بردند اما ژاپنى ها پادگان را از زمين، دريا و هوا طورى بمباران كردندكه انگليسها پى بردند در صورت ادامه مقاومت قتل عام خواهندشد. بنابراين هنگ كنگ در ۲۵ دسامبر سقوط كرد. نيروهاى ژاپنى به سرعت به بنادر و مراكز مهم آسيا حمله كردندو اين حركت سبب شد آسيا شبيه اتفاقى كه در اروپا افتاد، يعنى سقوط سريع دولتها به دست نيروهاى آلمانى را تجربه كند در۷ دسامبر ژاپن همزمان با عمليات پرل هاربر به تايلند حمله كرد و بلافاصله كشورهاى اندونزى و مالزى تسخير شدند كه اولى متعلق به هلند بود و دومى در اختيار انگليس.
برمه نيز در ۱۵ ژانويه ۱۹۴۲ موردحمله قرار گرفت و آنگاه بود كه انگليس ها دريافتند اگر دير بجنبند، هند از دست مى رود. انگليس تقويت قواى خود را از مالزى شروع كرد اما فشار بى امان نيروهاى ژاپنى اين نيروها را وادار به عقب نشينى به جنوبى ترين نقطه مالزى يعنى دژ سنگاپور كرد.
سقوط سنگاپور
دژ سنگاپور ، مهمترين پايگاه عملياتى انگليس در شرق آسيا بود. چرچيل بر روى مقاومت اين دژ خيلى حساب مى كرد. انگليس از دهها سال قبل پادگانهاى بزرگى در سنگاپور ايجاد كرده بود و چون حدس مى زد ممكن است زمانى در منطقه تنها اين دژ دفاعى را داشته باشد، به گونه اى آن را ساماندهى كرد كه بتواند ماهها در برابر مهاجمان آسيايى دفاع كند.
چون سنگاپور يك جزيره كوچك در انتهاى مالزى بود، بنابراين نيروهاى زمينى به سادگى قادر به رخنه در آن نبودند. اما اتفاق عجيب اين بود كه ژاپنى ها بقدرى سريع نيروهاى درحال عقب نشينى انگليس را تعقيب مى كردند كه فرصت سنگربندى و تحكيم مواضع خود را نيافتند. بنابراين در ۱۵ فوريه دژ مذكور درميان بهت و حيرت جهانى سقوط كرد. اكنون ژاپن درآستانه هجوم به استراليا، زلاندنو و تسخير هند بود. ضربات گيج كننده ژاپنيها در دريا نيز ادامه يافت. آنها در نبردى سنگين در شرق جاوه (اندونزى) ۱۲ ناوشكن، يك ناو هواپيمابر و ۶ رزمناو انگليسى و آمريكايى را غرق كردند.
سقوط فيليپين
در ۱۱ مارس مجمع الجزاير فيليپين در پى حملات بى امان ژاپنى ها سقوط كرد و سربازان آمريكا اين جزيره را ترك كردند. در بين نيروهاى شكست خورده آمريكا، مردى به نام داگلاس مك آرتور در كمال حيرت، قسم خوردجزيره مذكور را از ژاپنيها بگيرد و از اين مردم (ژاپنيها) آنقدر بكشد كه آرزو كنند كاش هرگز جنگ را آغاز نمى كردند.
او فرمانده قواى مدافع فيليپين بود كه هفته بعد به مقام سرفرماندهى كل قواى آمريكا در منطقه منصوب شد. مك آرتور كه طرفدار سياست پيروزى به هر قيمت بود (۱۰ سال بعد او از رئيس جمهور آمريكا خواست چين را با بمب اتم با خاك يكسان كند) در آوريل ۱۹۴۲ درحالى كه براى كسى رمقى نمانده بود و سربازان انگليسى و آمريكايى تحت فشار قواى ژاپنى درحال متلاشى شدن بودند، به هواپيماهاى ناو هواپيمابر هورنت دستور داد به جاى حمايت از سربازان خودى ۸۰۰ كيلومتر را طى كرده و توكيو را بمباران كنند. اين حمله اگرچه خسارتى جدى به شهر وارد نكرد اما ژاپنيها را كاملاً غافلگير كرد.ى

منبع:ایران

|+|

ناوهای هواپیمابر

از اوایل جنگ جهانی دوم ناوهای هواپیمابر در نبرد های نقش یافتند بعنوان فرودگاه های متحرک که بر هر ناو یا زیر دریایی برتر بود البته هر ناو هوپیمابر توسط یک گروه رزمی متشکل از دو رزم ناو و 3 ناوچه اسکورت میشه و عملا شکست ناپذیر و آسیب نا پذیر است تا 1960 از موتور های دیزلی در این ناو ها استفاده میشد تا در 1960 اولین ناو هواپیما بر اتمی به نام اینترپرایز را که بزرگترین ناو زمان خود بود آمریکا به آب انداخت  این ناو گنجایش تا 100 جنگنده را داشت و سرعتی بیش از ۳۰ گره ی دریایی داشت عرشه ی آن 335 متر بود و 5000 خدمه داشت و  از 8 راکتور هسته ای استفاده می کرد این ناو میتوانست 3 سال در سفر باشد بدون آنکه نیاز به سوخت گیری مجدد پیدا کند یا لنگر بگیرد البته این ناو ها ناوهای هواپیمابر سنگین محسوب میشوند بطور مثال انگلستان از ناو های هواپیمابر سبک استفاده میکند که برای هواپیما های عمود پرواز مناسب هستند و بسیار کوچک تر از ناو های آمریکایی هستند البته بیشتر آنها بجای سوخت هسته ای از موتور های گازی استفاده میکنند
ناو های هواپیما بر امروزی گاها تا 270 فروند جنگنده را با خود حمل میکنند این ناو ها از دو عرشه استفاده مینمایند یکی عرشه ی پارکینگ و پروازی و دیگر ارشه ی زیرین که پارکینگ تعمیراتی و انبارهای جنگنده ها محسوب می شود جنگنده ها توسط آسانسور های مخصوص به عرشه برده می شوند توجه داشته باشید جنگنده ها از ابزار های کمک برای پرواز یا فرود از این ناو ها اغستفاده میکنند بطور مثال برای  فرود از یک قلاب نگهدارنده که بعد از فرود جنگنده باید هواپیما به آن گیر کند تا سرعت آن کاهش یابد
اما دوران ناو های کنونی نیز در حال بسر رسیدن است ناو های کنونی نیز بزودی با ورود ناو های قرن 21 از رده خارج خواهند شد ناوهای جدید که بیشتر از کلاس CVNX خواهند بود اولین  ناو کلاس CVNX در سال 2013 جانشین اولین و سالخورده ترین ناو هواپیما بر اتمی جهان میشود(اینترپرایز) این ناو ها از ویژگی های پنهانک اری شگرفی برخوردارند نگهداری و تعمیر آسانتری دارند و مدت دوام بیشتری در دریا دارند همچنین از یک مجموعه زره جدید برای بقا در صحنه ی نبرد نیز بهره میبرند این ناوها می توانند80 هواپیمای بزرگ 60 فروند متوسط و 40 فروند کوچک را با خود حمل کنند(نگهداری یک ناو هواپیمابر در یک سال 1 میلیارد دلار هزینه دارد)

اما از نظر سیستم دفاعی بجز گروه قوی محافظ آن همیشه دو فروند جنگنده آماده ی واکنش سریع به هر تحدیدی هستند چه هوایی و دریایی سیستم جنگ الکترونیک این ناوها بقدری سنگین است که هر راداری را مختل میکنند این ناوها تا فاصله ی 500 کیلومتری اطراف خود را همواره با رادار های خود و هواپیما های شناسایی زیر نظر دارند و به سیستم های کامل پرتاب تاماهاوک مجهز هستند که هر هدفی را در زمین هدف قرار میدهند آخرین ناو هواپیما بری که غرق شد مربوط به جنگ جهانی دوم بود و مربوط به ژاپن(کالا دو فروند ناو هواپیمابر در طول تارخ غرق شده)
در گوشی( ایران در سالهای 1370 تا 1375 بدنبال خرید ناو هواپیمابر گرچکف بود و بالاترین پیشنهاد قیمت را نیز داد ولی بدلیل ملاحظات سیاسی رد شد

نویسنده: محمد حسین جهان پناه

|+|

هارپون نیزه ی پوزیدون

Boeing (McDonnell-Douglas) AGM/RGM/UGM-84 Harpoon

 

موشک هارپون یکی از معروفترین و قویترین سلاح های ضد کشتیست که با وجود عمر طولانی آن هنوز یکی از موشک های اصلی ضد کشتی در نیروی دریایی آمریکا و بسیاری از کشورهای جهان از جمله ایران است(هارپون به معنی نیزه ی شکار نهنگ است)
موشک هارپون بسور اختصاصی و تنها برای مقابله با کشتی ها ساخته شد و اولین بار به خدمت نیروی زمینی و دریایی آمریکا  در آمد موشک هارپون بدلیل نیاز شدید نیرو های هوایی و دریایی در مدل های مختلف به تولید انبوه رسید بعدها موشکSLAM که به معنی  (Stand-off Land Attack Missile) است از روی آن تولید گردید
در 1965 نیروی دریایی بصورت آزمایشی در قالب یک طرح پژوهشی بر روی موشک برای مقابله ی سطحی با زیر دریایی ها و با برد 45 کیلومتر شروع به بررسی نمود پس از نابودی رزم ناو اسرائیلی Eilat توسط دو ناوچه ی موشک انداز ساخت روسیه در 1967 احمیت این پروژه دوچندان شد چرا که نیاز به یک موشک ضد کشتی قوی در برابر اهداف سطحی بسیار حس میشد با سرعت گرفتن رشد پروژه در 1970 اولین نمونه ی هارپون تحت عنوان ZAGM-84A  مورد آزمایش قرار گرفت با این وجود نتیجه ی آزمایشات رضایت بخش نبود در نتیجه سال بعد این قرار داد طی مناقصه ای به شرکت McDonnell-Douglas اعطا گردید بدنبال این امر مکدانل داگلاس طی مدت کوتاهی سه مدل مختلف از این موشک را تدوین نمود و سریعا اولین تست ها انجام شد نمونه ی اولیه در 1972 آزمایش شدمدل هایی که مکدانل داگلاس ارائه کرد به این ترتیب بود موشک هوا به دریا مدل پایه AGM-84A و موشک دریا به دریا RGM-84A  و زمین به دریا UGM-84A ولی طرح ایراداتی نیز داشت از جمله برد کم در حالی که حد اقل نیاز به دامنه برد 90 کیلومتر می بود که بعدها اصلاح شد
اولین مدل در 1977 وارد خدمت شد و اولین نمونه هم نمونه ی دریا به دریا بود پس از آن اولین نمونه ی هوا به دریا (AGM-84A ) در 1979 بر روی هواپیما های P-3 اوریون نصب شد اولین نمونه ی زمین به دریا هم در 1981 وارد خدمت گردید

ATM-84A/RTM-84A /UTM-84A
-----------------------------------------------------------
در مدل پایه ی هار پون که در فاصله ی سالهای 1977 تا 1981 وارد خدمت گردید از موتور های توربوجت Teledyne/CAE J402  استفاده میشد که بردی تا 185 کیلومتر را در انواع هوا پرتاب به موشک می بخشید در انواع دریا پایه و زمین پایه از یک بوستر (راکت) با سوخت جامد نیز استفاده میشد (از مدل A/B44G-2 یا 3) در این مدل ها برد به 140 کیلومتر میرسید
پس از شلیک موشک به سمت هدف موشک در سه محور توسط هواپیما یا ناو یا پایگاه لانچر کنترل میشود البته موظک از یک سیستم کنترلی AN/DSQ-44  نیز بشکل کمکی استفاده می نمود  البته این سیستم با یک سیستم مکانیابی بصورت تجربی نیز پشتیبانی میشد که خیلی قابل اعتماد نبود با این وجود عملکر آن در انواع پایه مثبت بود این موشک از 4 باله ی صلیبی برای کنترل وضعی وتعادلی خود استفاده مینمود همچنین از یک رادار مکایابی هدف AN/DSQ-28 فعال در باند J که نیاز مند قفل مستقیم روی هدف و اصلاح از مبدا بود با این وجود استفاده از این سیستم در میادین جنگ ریسک زیادی داشت چرا که شدیدا در برابر تجهزات جنگ الکترونیک آسپب پذیر بود به همین دلی در بیشتر موارد رادار روشن نمی شد کلاهک موشک در انواع هواپرتاب قابلیت جستجوی هدف در شعاع +/-45 درجه را داشت و از کلا هک های WDU-18/B (221 کیلوگرمی) استفاده مینمود
مدل RGM-84A  از لانچر های سبک MK 140 یا استاندارد MK 141 و بعدها از MK 112 یا MK 26  نیز استفاده شد این مدل از بالچه های جمع شو و فلپ های باز شونده ی اضطراری در هنگام شلیک بهرمند است و معمولا برای کنترل آن کشتی ها از سیستم کنترل آتش AN/SWG-1 استفاده مینمودند

UGM-84B , AGM-84B, RGM-84B
------------------------------------------------------------
این مدل به سفارش نیروی دریایی انگلیس از روی مدل A طراحی شد این موشک در نیروی دریایی انگلیس GWS-60 خوانده میشد

AGM-84C, RGM-84C , UGM-84C
------------------------------------------------------------
این مدل که در نیروی دریایی آمریکا به Harpoon Block 1B معروف بود در 1982 وارد خدمت شد این موشک همانند مدل در خدمت نیروی دریایی انگلیس می توانست در سطح کمی از دریا بسوی هدف حرکت کند و این به مشکل شدن یافتن آن کمک میکرد
توجه مدل های ATM آموزشی هستند

AGM-84D, RGM-84D, UGM-84D
-----------------------------------------------------------
هارپون Block 1C یا همان مدل D با برد افزوده شده تا 220 کیلومتر با سوخت  JP-10 در 1985 وارد خدمت شد در این مدل سیستم تدابیر متقابل ECCM تقویت شد و به سطح قابل قبولی رسید و با سیستم کنترل آتش AN/SWG-1A کنترل میگردید مدل RGM-84D بطور غیر مستقیم بسمت هدف حرکت مینمود که برای اختفا ی بیشتر محل لانچر از این روش استفاده می شد

AGM-84E, RGM-84E
------------------------------------------------------------
این موشک هما موشک معروف به اسلم است یا همان Block 1E SLAM در واقع این مدل موشکی به معانی واقعی جدید بود موشکی با دقت بالای هدف گیری اهداف زمینی در این مدل از سر جنگی WGU-10/B IIR مورد استفاده در موشک های  AGM-65 ماوریک و سیستم انتقال داده ی مورد استفاده در موشک های  AGM-62 Walleye استفاده شد طرح گسترش و ساخت اسلم از سال 1986 برای پروژه ی موشک حمله ی دقیق( TSSAM ) طراحی و گسترش یافت و اولین نمونه ی آن در 1988 آزمایش شد و در سالهای 90 و 91اولین آزمایش رزمی خود را در عملیات طوفان صحرا تجربه کرد(توجه این نمونه علاوه بر قابلیت حمله به اهداف دریایی قابلیت حمله به اهداف زمینی هم داشت)
بعد ها که طرح TSSAM  کنسل شد طرح اسلم که تا اینجا یک طرح موقتی بود اولویت یافت این موشک از یک سیستم مختصات یاب برای یافتن هدف بهره میبرد که در 60 ثانیه یه پایانی کنترل آن به سیستم انتقال داده انتقال می یافت(سیستم AN/AWW-13  نصب بر روی هواپیمای شلیک کننده)
که این امکان تصویر بداری هوایی از محل برخورد و مکان هدف را میداد(این موشک مانند ماوریک در نوک به یک دوربین مجهز بود)
تنها مدل دیگری که از اسام ساخته شد RGM-84E سی اسلم بود که بعد ها پس از چند آزمایش کنسل شد
شاید تنها ایراد این مدل برد کم آن بود تنها 93 km برد داشت)

AGM-84F, RGM-84F
--------------------------------------------------------------
این موشک که مدل Block 1D بود این مدل بلند تر و سنگین تر از مدل های قبلی بودو برد بیش از 315 km  داشت و همچنین با سوخت داخلی بیشتر چرا که برای استفاده ی در درجه ی اول توسط زیر دریایی ها طراحی گردید و مدل زمین به دریا از آن تولید نشد سوخت اضافه ی آن این امکان را میداد که در صورتی که در میانه ی شلیک و حرکت به سوی هدف هدف گم شد رادار آن وقت کافی برای هدف یابی و حمله ی مجدد داشته باشد این مدل در 1989 وارد خدمت شد بسیاری از مدل های Block 1C  به این مدل ارتقاع یافتند

AGM-84G, RGM-84G, UGM-84G

-----------------------------------------------------------
مدل Block 1G در واقع مدل آپگرید شده و کارامد تر Block 1C  بودکه قابلیت حمله ی مجدد و همچنین سیستم جدید ECCM  روی آن نصب شد

 

AGM-84H SLAM-ER
-----------------------------------------------------------------
این مدل اسلم از روی AGM-84E تکمیل شدتکمیل آن از 1994 تا 1997 به طول انجامید و در1998 وارد خدمت شد این مدل دارای بالهایی بزرگ شبیه به موشک های کروز تاماهاوک بود و از یک کامپیوتر ماموریتی جدید AN/DSQ-61  استفاده میکرد با کانال های جدید گیرنده ی GPS با سیستم انتقال اطلاعات با برد بیشتر و مقاوم در برابر پارازیت
برای این مدل نرم افزار های جدیدی طراحی شد که کنترل آن را برای کاربر رادار راحت تر میکرد این مدل از یک دوربین به همراه کلاهک WDU-40/B   با وزن 360 کیلوگرمی استفاده مینمود و بیشینه برد 280 کیلومتر را داشت

RGM-84J
-------------------------------------------------------------------
در سال 1996 مکدانل داگلاس (واپسین سالهای این شرکت) مدلی از هارپون تحت عنوان هارپون 2000 که بعدها Harpoon Block 2 نامیده شد را روانه ی بازار کرد که بعدها به یک سیستم جدید GPS با یک رادار جستجو گر و سیستم تدابیر متقابل مجهز شد
البته Harpoon 2000"/Block 2 هیچگاه به معنای واقعی تولید نشد تنها برخی جنبه های آن در انواع در خدمت اعمال شد

AGM-84K
---------------------------------------------------------------------
این نمونه جدید ترین آپگرید مدل AGM-84H  است که با سیستم اطلاح شده و سخت افزار و نرم افزار بهینه شده در سال 2001 آماده شد و در 2002 وارد خدمت شد این موشک به بسیاری از کشور ها از جمله  امارات کره جنوبی تایوان و مصر صادر گردید و عملا یک مدل صادراتی بود البته در کره تحت نام AGM-84L  به تولید انبوه رسید

تا کنون بیش از 7000 موشک هار پون و 1000 موشک اسلم تولید شده و تقریبا هارپون مورد اعتماد ترین موشک موشک ضد کشتیست البته رقبای قوی از روسیه و چین دارد اما تجریبیات داغ جنگی آن به آن برتری میدهد و تا آینده ای قابل پیشبینی در میدان خواهد بود

نویسنده: محمد حسین جهان پناه

|+|

تاریخچه ی نیروی دریایی ایران

با سلام وتشکر از تمامی دوستان سوالات رو در اولین فرصت جواب میدم

در این مقاله سعی شده است تاریخ نیروی دریایی ایران از ابتدا تا اکنون و آینده ای قابل پیش بینی بررسی شود و س از آن قصد دارم به معرفی انواع ناوهای جنگی بپردازم تا زمینه آشنایی تمام علاقه مندان فراهم گردد

ایران از جمله کشورهای  از ابتدا وجود نیروی دریایی در شکل گیری آن نقش موثر داشت و بشکل کاربردی از آن بهره برد

اولین پیدایش نیروی دریایی ایران به زمان هخامنشیان باز میگردد در آن زمان بعلت گسترش امپراتوری پارس و جنگ با دشمنان دیرن یعنی یونانیان که در آن سوی دریای سیاه سکونت داشتند باعث ایجاد نیروی دریایی منظم شد اولین زورآزمایی واقعی نیروی دریایی ایران بزمان خشایار شاه فرزند داریوش کبیر باز میگردد(البته قبلا هم درگیری هایی بود اما نه به این وسعت) ایران بدلیل حمله ی یونان به لیدی که ایران تمامیت ارضی این کشور را محترم میشمرد به یونان لشکر کشید این بزرگترین لشکرکشی تارخ تا بدین روز بوده . نفرات لشگر ایران به گفته مورخان در حدود 800 هزار نفر بوده است و کشتی های ایرانی که از راه دریا وارد جنگ شده بودند در حدود 1200 کشتی.

به ابتکار خشایار شاه پلی از قایق ها نیروی ارتش را به آن سوی دریا انتقال داد و سرانجام در دریای آرتمزیوم نبرد آغاز شد ایرانیان پیروز بیرون آمدند در آن زمان ایران از کشتی های مفرقی مصری و برخی یونانی بهره میبرد در پی این جنگ آتن سقوط کرد و معبد آکروپولیس به آتش کشیده شد

اما در سالامیس خاطره ای تلخ بوجود آمد جزیره سالامیس تحت محاصره نیروی دریایی ایران بود یک دستور اشتباه منجر به تغییر سرنوشت شد کشتیها زیر آتش سنگین یونانیان دوام نیاوردند با وجود تمام رشادتها ایرانیان شکست خوردند این دو جنگ بزرگ هنوز در خاطره تارخ باقیست(دوستان علاقهمند با مطالعه کتابهای تاریخ هخامنشی میتوانند اطلاعات بیشتری بدست آورند)

ایران در گذر تاریخ بدلیل بوجود آمدن مشکلات و درگیری های داخلی شیرازه ی نیروز دریایی از هم پاشید بشکلی که باوجودی که بیش از 2000 کیلومتر از سواحل خلیج فارس و دریای عمان در اختیار ایران بود مدتها نیروی دریایی نداشت

واین مدتها ادامه داشت(شاید نیازی هم نبود) ولی منجر به این شد که در صده های 17 و 18 پرتقالی ها بیش از 100 سال در خلیج فارس مستقر گردند تا در آخرهم شاه عباس با کمک ناوگان انگلیسی موفق به بیرون کردن آنها از جزایر خلیج فارس شد ولی این هم درس عبرت نشد و صفویان هم بفکر نیروی دریایی کارامد نیفتادند و این بی فکری در دوران شاه سلطان حسین که خود فردی ناکارامد بود بخوبی خود را نشان داد سواحل دریای خزر سقوط کرد و روسها بخود جرئت دادند به خاک ایران حمله کنند

با به قدرت رسیدن نادر شاه نیاز به نیروی دریایی مورد بررسی قرار گرفت و از کشورهای انگلیس و هلند در خواست خرید ناو های جنگی شد که با ملاحضات سیاسی این کشورها رد شد ولی این بار عضم ایران جدی بود  بهر صورت بفرمان نادر شاه 20 فروند کشتی ساخته شد وجهت تسخیر مسقط و سرکوب دزدان دریایی مورد استفاده قرار گرت لازم بزکر است این کشتی ها اولین کشتی های مجهز به توپ ایران بحساب می آمدند

در زمان قاجار باز نسبت به نیروی دریایی بی توجهی شد البته در زمان ناصرالدین شاه اولین کشتی های جنگی به معنای واقعی به نامهای پرسپولیس و شوش خریداری شدند و تعداد دیگری هم در زمان مضفرالدین شاه ولی بدلیل رسیدگی نشدن به این کشتی ها همگی از خدمت خارج شدند و از این پس عملا نیروی دریایی ایران قدرت خود را در خلیج فارس از دست داد و نیروی دریایی انگلیس قدرت را در دست گرفت سالهای 1290 تا 1304 را باید غم انگیزترین سالها در تارخ نیروی دریایی دانست بشکلی که بیتوجهی به نیروی دریایی ایران به حدی رسید که سواحل شرقی خلیج فارس امنیت بکل از بین رفت و اختیار امور با قاچاقچیان و دزدان بود

و این داستان تا کودتای رضاخان ادامه داشت سرانجام در 1303 سردار سپه نخست وزیر وقت در سفری که به خوزستان داشت به نیاز ایران به نیروی دریایی کارامد بخوبی واقف شد سرانجام در اسفند همان سال کشتی کوچک مضفری به عنوان اولین کشتی رسمی نیروی دریایی فعال شد و درجات و رتبه بندی ها و انیفرم رسمی نیروی دریایی طراحی گردید سال بعد کشتی 60 تنی تحت عنوان سفید رود که قبلا متعلق به شیلات بود پیوست

با موفقیت نیروی دریایی در جنوب کم کم فکر شکل گیری آن در شمال هم بواقعیت می پیوست

البته مدتها طول کشید تا اولین ناوچه های توپدار ساخت آلمان به شکل قطعات به ایران صادر گردد که این ناوچه ها در دستگیری شیخ خزعل موفق بودند کشتی تفریحی وی بعدها به کشتی آموزشی افسران تبدیل شد

در سال 1304 اولین ناوچه ی 141 تنی مین روب از آلمان تحویل گرفته شد و تحت عنوان پهلوی و بعدها شاهین عملیاتی گردید

 

 

 

در سال 1306 رسما بودجه ی نیروی دریایی تصویب شد و دفتر آن زیر نظر نیروی زمینی فعال شد بنا بر این در همان سال اولین گروه افسران برای آموزش به ایتالیا اعزام شدند و پیرو آن اولین سفارشها برای ناوچه های جدید هم ارسال شد روند رشد نیروی دریایی به خوبی در حال پیشرفت بود تا شهریور 1320

در آن زمان نیروی دریایی در جنوب بیش از 1000 نفر پرسونل(از وضیفه و رسمی) داشت که مجموعا با نیروی زمینی 600 کشته داد نیروی دریایی اندک مقاومتی از خود نشان داد ولی با این وجود با صدور فرمان ترک مخاصمه و قرق شدن یکی از ناوچه ها بازهم بکلی شیرازه ی آن از هم پاشید کلیه ناوگان آن توسط انگلیس مصادره شد و به خاور دور فرستاده گردید و این روند تا 1326 ادامه داشت تا سرانجام دوباره بدنبال فشارهای وارده نیروی دریایی شکل گرفت و با 6 فروند ناوچه قدیمی شروع به فعالیت کرد از این زمان روند بهبود نیروی دریایی ادامه پیدا کرد با پیوستن ناوشکن های سنگین مانور های نیروی دریایی رو به گسترش گذاشت در سال 1340 تیمسار دریابان فرجالله رسایی فرمانده نیروی دریایی گردید در این تاریخ بدلیل معادلات خاص سیاسی گسترش نیروی دریایی در اولویت اول قرار گرفت

از جمله ی این دلایل میتوان به:

 1.موقعیت جغرافیایی ایران وخلیج فارس

 2.توسعه ی تولیدات نفتی در خیلج فارس و خاور میانه و افزایش صادرات نفت ایران

 3.تهدیدات ناشی از توسعه طلبی شوروی در کلیه نقاط جهان بخصوص خاورمیانه

4. از همه مهمتر اینکه ایران میخواست استقلال نظامی خود را بطور کامل باز پس گیرد و به یکی از قدرت های خاورمیانه بدل شود

به همین منظور طرح های گسترش بسرعت فراهم شد و پایگاه هایی در خلیج فارس و دریای عمان ایجاد گردید(پایگاه  دریایی کنارک بعد از پایگاه دریایی دیگوگارسیا ی آمریکا از پیشرفته ترین پایگاه های دریایی بود)  (البته میتوان به علاقه ی شاه برای گرفتن جای نیروی دریایی انگلستان که به تازگی در حال خروج از خلیج فارس بود نیز دانست) طرح های گسترش این بار با سرعت هرچه تمامتر پیش میرفت تعداد زیادی هواناو و ناوچه و ناوشکن سفارش داده شد

ایران تا سال 57 (و تقریبا هم اکنون) بزرگترین یگان هواناو جهان را در اختیار داشت و با 25000 پرسنل بزرگترین نیروی دریایی منطقه بود

و دارای یگانهایی به این ترتیب بود

3 فروند ناو شکن موشک انداز سنگین کلاس آرتیمیس و 4 رزم ناو میانوزن و 27 ناوچه گشتی 10 تنی(بیشترشان مجهز به هارپون بودند)

 4 ناو محافظ و 4 کشتی مین جمع کن بزرگ و 2 فروند کوچک و 4 لندیگ کرافت و6 فروند لندینگ شیپ مخصوص حمل تانک  2 فروند ناولجستیکی اقیانوس پیمای بزرگ(با قابلیت فرود هلی کوپتر) و 1 ناو تعمیرات و پشتیبانی و 13 یدکش و کشتی آتشنشانی(گفته میشد 3 فروند زیر دریایی دست دوم هم از آمریکا خریداری شده و در دست تعمیر است) و قیقهای تند رو و..............

همانطور که گفته شد ایران بزرگترین یگان هواناو جهان را در اختیار داشت و قادر بود یک گردان نظامی کامل را ظرف 25 دقیقه در جنوب خلیج فارس مستقر کند

و از نظر یگان هوادریا دارای دارای 50 هلیکوپتر  دوازده اف.27 و 2 پی.3 اف بود

این باعث افزایش بیش از پیش قدرت ایران می شد خلیج فارس عملا در اختیار نیروی دریایی ایران بود با افزایش مداخلات نظامی ایران در کشورهای خارجی همچون سرکوب ظفار و انتقال پنهانی نیروی پشتیبانی از اکراد که مانع شرکت عراق در جنگ اعراب علیه اسرائیل شد نقش  نیروی دریایی و حفظ امنیت چاهای نفت نقش ویژه ای یافت

سفارشات گسترده ای داده شد از جمله 8 زیر دریایی به آلمان و 8 ناوشکن و 4 رزمناو و 12 ناوچه سریع السیر  14 هاورکرافت (علاوه بر یگانهای هواناو فعال) نیز سفارش داده شد که بدلیل وقوع انقلاب همگی کنسل شدند

کمتر از یکسال پس از وقوع انقلاب اسلامی جنگ آغاز شد در روزهای اولیه جنگ عراقی ها با پشتیبانی توپ خانه و ناوچه های موشک انداز روسی پایگاه دریایی خرمشهر را غیر فعال کردند و تعدادی از ناوچه ها و ناوهای مستقر در پایگاه را غرق کردند اما در همان ساعات تکاوران نیروی دریایی به عنوان تنها هامیان ارتشی نیروی زمینی اقدام به دفاع کردند لشکر زرهی اهواز عملا از هم پاشید لشکر های مستقر در منطقه با حدا اقل 20 درصد قوا وارد نبرد شدن و این نتیجه ای جز شکست نداشت(این ماجرا به از همگسیختگی های اولیه ارتش باز میگردد) با این وجود تا پای جان جنگیدند(با حمایت ها و سرازیر شدن مردم به میدانهای نبرد) و جلوی پیشروی های سریع نیروی عراقی را گرفتند در ماهای اول جنگ بدلیل ضعف فرماندهی نیروی دریایی عراق با ناوچه های سریع خود اقدام به حمله به نفت کش ها و سکوهای نفتی ما نمودند و این به ناامنی منطقه انجامید و نفت کشها دیگر رقبتی به حمل نفت ایران به بازار های بین المللی نداشتند با کم شدن درامد ایران با این دلایل نیروی دریایی نقش خود را بازیافت مشخص شد که سکو های نفتی الامیه و البکر محل پهلو گیری ناوچه های عراقیست حمله بوسیله ی ناوچه های موشک انداز مجهز به هارپون و تکاوران نیروی دریایی با موفقیت انجام شد در 28 آبان 59 ناوچه های پیکان و جوشن معموریت یافتند با پشتیبانی 4 فروند فانتوم تکلیف نیروی دریایی عراق را یکسره کنند(عملیات معروف به مروارید)

 

 در این عملیات جمعا 12 ناوچه و 2 جنگنده عراقی نابود شد و شیرازه ی نیروی دریایی عراق بکلی از هم پاشید و تنها ناو پیکان بفرماندهی ناخدا سوم محمد حمتی با تمام رشادتی که از خود نشان داد و تعداد زیادی از ناوچه ها را هدف قرار داد هدف موشک قرار گرفت و غرق شد و حماسه ای بزرگ آفرید و ایران بزرگترین جنگ دریایی خود را پس از دوران هخامنشی پیروز بیرون آمد(تمام ناوچه های ایرانی شرکت کننده در این عملیات از کلاس لاکمبا تانت فرانسوی بودند و از موشک هاپون بهره میبردند)

جنگ با عراق در اینجا برای نیروی دریایی تمام شد اما دشمنی قوی تر پا به میدان گذاشت ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا در سالهای آخر جنگ و بخصوص در ماجرای جزیره ی مجنون که آمریکایی ها باعث آزادی آن و شهادت شمار زیادی از رزمندگان ما شدند

 

                                                  ناوچه سهند

 

درگیریهای زیادی بین نیروی دریایی ما که در آمادگی نبود با نیروی دریایی آمریکا رخ داد ازجمله حمله به ناوچه ی جوشن وغرق کردن آن که باوجودی که این ناوچه در آبهای بین المللی بود مورد هدف 4 موشک هارپون و 300 گلوله ی توپ قرار گرفتو بدنبال آن در 1988 در طی عملیات اسکورت نفت کشهای کویتی توسط آمریکا یکی از نفت کشها به یک مین ایرانی برخورد کرد و بسخطی آسیب دید 4 روز بعد نیروی دریایی آمریکا اقدام به حمله به نیروی دریایی ایران و سکو های نفتی نمود این بزرگترین جنگ دریایی با حظور کشتی های بزرگ پس از جنگ جهانی بود در این حمله دو فروند ناوچه ی ایرانی ( ناوچه ی سهند و جوشن نابود شد)

 

 

                                 ناوهای آسیب دیده ی آمریکایی

 

البته این بار ناوهای آمریکایی بی نصیب نماندند و پاسخ کوبنده ای گرفتند دو ناو عملا بلا استفاده شد و بیش از 80 درصد اسیب دیدند و یک هلیکوپتر آمریکایی هم هدف قرار گرفت و نابود شد و این از مجموعه ی فشار ها برای پذیرش قطعنامه شورای امنیت بود

پس از جنگ ایران اقدام به خرید چند فروند زیر دریایی ناوچه و رزم ناو نمود (درگوشی:ایران در  سالهای 77 در رقابت هند چین برای خرید ناوهواپیما بر روسی گورچکف شرکت کرد و بالاترین قیمت را ارائه نمود گفتگو هایی انجام شد اما روسها بدلایل سیاسی موافقط نکردند) نیروی دریایی در طی سالها تحریم بیشترین سعی خود را برای کاهش وابستگی و نوسازی را بکار برد از جمله ی آن ساخت ناو محافظ الوند و ناوچه های سریع دانست و همچنین ارتقاع سیستم پدافند ناوها  و توانایی تعمیراتی خود و همچنین مین گذاری در خلیج فارس در حال حاضر این نیرو قویترین نیروی دریایی در خلیج فارس است(البته بجز نیروی دریایی آمریکا)

             ناو محافظ الوند و زیر دریایی های کلاس کیلوی نیروی دریایی

 

یاد و خاطره ی تمامی دریادلان نیروی دریایی زنده و جاوید باد

 نویسنده:محمد حسین جهان پناه

هرگونه برداشت بدون ذکر منبع مجاز نیست

|+|

پاسخ به سوالات

با سلام خدمت تمامی دوستان

اول اینکه ببخشید دیر بدیر آپ میکنم دلیلش گرفتاری های زیادی که سایت انجمن علمی برام داره

اما پاسخ به سوالات

نويسنده: محمدرضا

1-تفاوت عمده ناوچه و ناوشکن و رزمناو در چیست؟
2-سطح امادگی نیروی دریایی ارتش و سپاه را چگونه می سنجید (از نظر تسلیحاتی و تعداد ناوچه ها)

پاسخ:

  ببینید ناو شکن ها در واقع بزرگترین کشتی های رزمی هستند که معمولا توسط ناوچه ها و رزم ناوها اسکورت میشن

اما رزم ناو ها در اوایل جنگ جهانی دوم این نیاز پیش اومد که برای اسکورت کشتی ها نیاز به کشتی بود که نتنها مسلح به سلاح های سنگین بوده بلکه قابلیت مانور بیشتری داشته و توتنایی تعقیب ناوچه ها را نیز داشته باشد در واقع رزم ناوها ضد ناوچه هستند البته باید بدانید بیشتر آنچه شما بنام ناوشکن میدانید همان رزم ناو است چرا که در زبان فارسی این گونه است ولی رزم ناوها در انگلیسی همان destroyer و ناوشکن ها همان cruiser یا به بیان دقیق ترbattle cruiser است بطور مثال وینسنس یک ناوشکن بزرگ بود

اما ناوچه ها کشتی های کوچک تند رو هستد که قابلیت مانور پذیری زیادی دارند و میتوانند در برابر رزم ناو ها و ناو شکن ها با تکیه بر سرعت بیشتر خود نقش بهتر داشته باشند برای همین به موشک های دریا به دریا مجهز میشوند  

ببنید در مورد نیروی دریایی بزودی مطلب کاملی ارائه میدم

|+|

با سلام
سایت انجمن علمی دانشجویان(فروم) از تمام دوستان و علاقه مندان که برای همکاری در بخش های مختلف دعوت به همکاری میکند از حضور شما و شنیدن انتقادات و پیشنهادات شما خوشحال خواهیم شد
(هوافضا.کامپیوتر.زبان.و........)تمامی رشته ها

دوستان علاقه مند هم اینجت وهم در بخش اخبار انجمن آمادگی خود را اعلام دارند

(با ذکر مشخصات)

آدرس:

http://daneshju.ir/forum/

 

|+|

USS Vincennes افسانه ای نفرین شده

 

این بار میخواهم در مورد یکی از منفور ترین ناوهای نیروی دریایی آمریکا صحبت کنم و کمی آن را مورد بررسی قرار دهیم(ناوی که هواپیمای ایرباس پرواز ۶۶۵ هما را با شمار زیادی از هموطنان ما به قعر اقیانوس ها فرستاد تا یکی از بزرگترین جنایات پایان هزاره را رقم بزند)

 

USS Vincennes یا CG-49 یک رزم ناو موشک انداز سنگین از کلاس Ticonderoga است در واقع وینسین اولین رزم ناو ساخته شده در این کلاس بود که به ناوگان اقیانوس آرام پیوست و در نوع خود یکی از پیشرفته ترین و هولناک ترین ناوهای زمان خود بود البته معمولا ناوهایی به این بزرگی برای مدیریت بر میادین نبرد استفاده میشوند

اما عملا در ۱۹۸۶ برای اولین بار بمنظور تست سامانه ها و موشک های پدافند هوایی SM-2 Block II نصب شده روی آن در یک رزمایش بین المللی شرکت کرد در این رزمایش ۴۰ کشتی نظامی از ۵ کشور شرکت داشتند در آگوست همان سال در طی رزمایشی وینسنس به غرب اقیانوس آرام و اقیانوس هند اعظام گردید تا به گروه کشتی نیوجرسی بپوندد و از این زمان در همین حدود باقی ماند

در ۱۴ اوریل ۱۹۸۸ ناوچه ی موشک انداز USS Samuel B. Roberts FFG-58 با یکی از مینهای نیروی دریایی ایران برخورد کرد در پی این ضربه ی ناگهانی وینسنس سریعا از منطقه فراخوانده شد و به نیوجرسی و سندیگو بازگشت و پیرو آن ۶ ماه در آنجا باقی ماند اما در این زمان بدلیل نیاز به یک ناو فرماندهی در منطقه باز وینسنس عازم خلیج فارس شد سر انجام در سوم جولای ۱۹۸۸ هواپیمای ایرباس هما با ۲۹۰ نفر مسافر بدستور ناخدای وینسنس William C. Rogers III هدف قرار گرفت و به آرامگاه همیشگی خود در قعر آبهای نیلگون خلیج فارس پیوست وینسنس سپس تا ۶ ماه بعد در اقیانوس هند باقی ماند سر انجام با فشار های روانی منطقه و شرایط ناآرام منطقه به خانه فراخوانده شد البته رفت و آمد آ» به خاور میانه تا ۱۹۹۸ ادامه داشت تا اینکه با بالاگرفتن تنش میان دوکره به آن منطقه اعزام گردید سپس در سال ۲۰۰ به دریای چین اعضام شد تا بهمراه ناوگان دریایی ژاپن و نیروهای آمریکایی منطقه آزمایش هایی در زمینه ی برد سونار و ردگیری زیر دریایی ها را طی کند(بحران نیروی دریایی با چین)

سپس در سال بعد به گروه رزمی کیتی هاوک پیوست از آن پس از این ناو بیشتر برای منظور های آموزشی استفاده میشد و بین چندین گروه رزمی در گردش بود تا سرانجام در ۲۹ ژون ۲۰۰۵ از خدمت مرخص گردید(البته گفته میشود) و این شد که یکی از پیشرفته ترین ناوهای نیروی دریایی آمریکا که بزرگترین افتخارش نابودی یک هواپیمای بیدفاع بوده بازنشسته شد

اما این ناو واقعا چه بود وینسنس یک ناو ۹۶۰۰ تنی با ابعاد ۱۷۳ متر طول و ۱۶.۸متر عرض مجهز به ۴ ژنراتور General Electric LM2500 gas turbines با دو متر ۸۰۰۰۰۰ shp که به آن سرعت ۳۰ کیلونات(۵۶ کیلومتر در ساعت) را میداد

وینسن با پرسنل کامل دارای ۳۸۷ خدمه بود از نظر سلاح به دو لانچر  موشک Mk 26  هشت لانچر موشک های ضد کشتی AGM-84 Harpoon و ۸۸ موشک ضد هوایی RIM-67 SM-2 و ۲ اژدر افکن با اژدهای Mk 46 بهمراه ۴ توپ ۱۲.۷ میلیمتری و ۵ توپ ۱۲۷ میلیمتری

همچنین به باند فرود هلیکوپتر نیز مجهز بود و همواره دو فروند سی هاوک SH-60B همراه خود داشت

|+|

اشکوال نیزه ی پوزیدون

در سال 1995، خبرهايي منتشر شد مبني بر اينكه روسها يك موشك زيرسطحي غيرهدايت شونده توسعه داده اند كه سرعت آن به طور فوق العاده اي از سرعت موشك هاي دیگر این رده بيشتر است و هيچ نمونه مشابه غربي نيز ندارد. از همان هنگام از اين موشك با عنوان اشكوال، در منابع نام برده شد. ويژگي مورد توجه اين موشك سرعت فوق العاده بالاي آن در نزديك شدن به هدف است كه عملاً شانس زيادي براي شناورهاي سطحي و زيرسطحي براي فرار از اين موشك باقي نمي گذارد.

اين موشك را مي توان در دسته اژدرهاي روسي كلاس BGT طبقه بندي نمود. اين سيستم تسليحاتي احتمالاً در اوايل دهه 90 ميلادي طراحي شده و به توليد رسيده ودر سال 1995 كه علني شده چندين سال از به خدمت گرفته شدن آن مي گذشته است.

آغاز كار بر روي اين سيستم تسليحاتي به دهه 1960 ميلادي برمي گردد. درآن زمان به موسسه تحقيقاتي NII-24 به سرپرستي ميخائيل مركولوف، ماموريت داده شد تا براي مقابله با زيردريايي هاي هسته اي دشمن متخاصم، بر روي يك موشك زير سطحي فوق سريع مطالعه كند. اين موسسه بعدها با ادغام در چندين موسسه تحقيقاتي ديگر به سازماني تبديل شد كه اكنون «گروه توليدات علمي Region» خوانده مي شود. تحقيقات گسترده اين مجموعه تحقيقاتي بر روي مسئله «كاويتاسيون» باعث شد تا اين مجموعه بتواند به ساخت موشكي فوق سريع و منحصر به فرد دست بيابد.

مدل اوليه موشك اشكوال، غيرهدايت شونده بود كه به نظر مي رسد يك ضعف براي اين موشك محسوب مي شود. گرچه اين ويژگي، موشك را از خطر جم شدن (Jamming) مصون نگه مي دارد. با اين وجود روس ها اعلام كرده اند كه مدل هدايت شونده اين موشك را نيز توسعه داده اند كه براي اين منظور پس از آنكه مسيري را با سرعت زياد طي نمود، سرعت خودرا كاهش مي دهد تا موقعيت هدف را شناسايي و به سمت آن، مسير خود را تصحيح نمايد (هدايت آشيانه يابي).

پس از سال 1995، كه روس ها در نمايشگاه دفاعي ابوظبي مدل غيرهدايت شونده اشكوال را به نمايش درآوردند كار را بر روي توسعه يك مدل پيشرفته تر از اين موشك ادامه دادند كه اولاً از سرجنگي غيرهسته اي (معمولي) برخوردار بود و هم قابليت هدايت و رديابي هدف را داشت و بدين ترتيب به نحو قابل ملاحظه اي كارايي آن نسبت به مدل بيشين افزون تر بود. روسها اولين بار اين مدل را در سال 1998 آزمايش كردند.

شركت سازنده اين موشك، مدلی صادراتي از آن را نيز توسعه داده و آن را اشكوال اي نامگذاري كرده است. روسيه اين موشك را در نمايشگاه دفاعي ابوظبي در سال 1999 عرضه كرده و بازاريابي آن را آغاز نمود. اين مدل به گونه اي است كه پيش از پرتاب آن لازم است تا موقعيت هدف و سرعت و جهت حركت آن به اتوپايلوت (سيستم كنترل خودكار) موشك داده شود.

پس از آن موشك پرتاب شده و به عمق بهينه خود مي رود. سپس موتورها را روشن كرده و به سمت هدف روانه مي شود. نكته قابل توجه در اين مدل آن است كه اين مدل مجهز به سيستم هدايت آشيانه ياب نيست.

امريكايي ها در سال 2000 تلاش كردند تا با استفاده از عوامل امنيتي و جاسوسي خود به تكنولوژي و اطلاعات اين موشك دست پيدا كنند. ماجرا از اين قرار بود كه در آوريل سال 2000 ميلادي سرويس امنيتي فدرال روسيه يك بازرگان آمريكايي به نام پوپ را دستگير و متعاقب آن اعلام نمود كه فرد مزبور تلاشهايي در جهت سرقت اطلاعات محرمانه علمي از روسيه داشته است. وي كه افسر بازنشسته نيروي دريايي بود عمده تلاش خود را بر روي دستيابي به اطلاعات مربوط به تسليحات درياپايه متمركز كرده بود.

اندكي بعد سرويس امنيتي روسيه اعلام كرد كه پوپ تلاش كرده تا به نقشه هاي موشك اشكوال دست پيدا كند و وي در حالي دستگير شده كه در يك جلسه غيررسمي با يك دانشمندان روسي كه در ساخت اين موشك سهيم بوده ملاقاتي داشته است.

بلافاصله پس از دستگيري پوپ شخص ديگري به نام «دانيل هاوارد كيلي» در روسيه بازداشت شد. كيلي در آن زمان رئيس يك مركز تحقيقاتي در آمريكا بود كه سالهاي متمادي در زمينه توسعه اژدرهاي متفاوت فعاليت داشت. طبق ادعاي منابع امنيتي روسيه پروفسور كيلي به مسكو آمده بود تا براي گرفتن اسناد «اشكوال» به «پوپ» مشاوره فني دهد.

اظهارات كيلي به عنوان شاهد مورد استفاده روسها قرار گرفت و وي پس از اثبات ادعاي منابع امنيتي روسيه به آمريكا بازگردانده شد. پوپ پس از 8 ماه حبس و با وجود محكوم شدن به 20 سال حبس با نظر مساعد «ولاديميرپوتين» به خاطر ملاحظات انساندوستانه آزاد شد. وي مبتلا به سرطان استخوان بود.

منابع امنيتي ايالات متحده ادعا كرده اند كه موشك اشكوال مدل اوليه كه از سرجنگي هسته اي بهره مي گيرد يك موشك انتحاري است. چرا كه هم هدف و هم زيردريايي كه موشك از آن شليك مي شود با هم از بين مي روند. البته روسها اين ادعا را رد كرده اند با استناد به اين موضوع كه ساختار دوجداره مستحكم زيردريايي هاي روسي توانايي تحمل موج فشاري شديد ناشي از انفجار هسته اي زير آب را دارد.

مشتريان:

طبق گفته منابع روسي، در اواسط دهه 50 ميلادي حدود 40 فروند از اين موشك از نوع صادراتي آن (اشكوال-اي) با سرجنگي متعارف به چين تحويل داده شد.

 

مدلهاي مختلف موشك اشكوال

الف-مدل اوليه:

اين مدل همانطور كه گفته شد غيرهدايت شونده است. از سرجنگي هسته اي برخوردار بوده و بردي در حدود 16(؟) كيلومتر دارد.

ب-مدل بهبوديافته:

اين مدل همان مدل اوليه است كه از سرجنگي متعارف درآن استفاده شده و سيستم هدايت بر روي آن نصب شده است.

ج-اشكوال-اي:

مدل صادراتي موشك اشكوال كه به جاي سيستم هدايت از يك اتوپايلوت بهره مي گيرد و لازم است قبل از شليك، موقعيت، سرعت و جهت حركت هدف به آن داده شود. اين مدل داراي سرجنگي معمولي بوده و مشخصات فني آن در قسمت مشخصات فني موشك در همين نوشتار آمده است.

مدلهاي ديگر:

اطلاعات بسيار اندكي از ادامه تحقيقات بر روي اين موشك تاكنون منتشر شده است. شايعات، سرعت اين موشك را حتي تا 720 كيلومتر بر ساعت نيز عنوان مي كنند و حتي برخي منابع برد مدل بهبود يافته اين موشك را تا 100 كيلومتر نيز ذكر نموده اند. به هرحال اطلاعات رسمي و منتشر شده اي در اين رابطه موجود نيست.

مشخصات فني موشك:

اشكوال يك موشك زيرسطحي سوخت جامد است كه با بهره گيري از پديده سوپركاويتاسيون قادر است با سرعتهاي بسيار بالايي (3 تا 4 برابر اژدرهاي معمولي) به سمت هدف روانه شود.

اين موشك با توليد حبابهاي بخار كه از نوك دماغه و پوسته خود خارج مي كند لايه اي از گاز در اطراف خود شكل مي دهد و بدين ترتيب خود را از تماس مستقيم با آب و پساي قابل ملاحظه ناشي از آن دور مي كند.

اين موشك قابليت پرتاب از روي شناور و يا زيردريايي در عمق 100 متري را دارد. با سرعت حدود 50 نات (93 كيلومتر بر ساعت) كپسول پرتاب خود را ترك مي كند. با فرو رفتن در آب و رسيدن به عمق مناسب، موتور خود را روشن كرده و به سمت هدف راهي مي شود.

از چالش هاي فني توسعه چنين موشكي مي توان به كاويتاسيون اشاره نمود كه لازم است ميزان حبابهاي كاويتاسيون براي حفظ و پايدار نگهداشتن لايه گاز اطراف موشك ونيز رسيدن به كمترين پسا كنترل شود. در همين رابطه توجه به تداخل گازهاي خروجي از راكت و نيز سطوح كنترل موشك با لايه گاز ايجاد شده در اطراف آن، پيچيدگيهاي اين مساله را روشن تر مي سازد. به ويژه زمان شروع به كار موتور و شرايط گذار (Transision) ناشي از آن از اين حيث قابل توجه است.

سيستم هدايت چنين موشكي نيز با چالشهاي خود روبرو است. تغيير محيط سيال اطراف موشك، شكست امواج و نيز سرعت خودموشك از مواردي است كه هدايت آن را با مشكلات عديده اي مواجه مي سازد.

 

توضیح: 

كاويتاسيون چيست؟

زماني كه فشار روي سطح كم فشار يك ملخ كه در حال چرخش در آب است از حدي پايين تر مي رود يك فضا ي خلائي شكل مي گيرد كه البته اصطلاحاً خلاء گفته مي شود و در عمل خلاء كامل نيست. بلكه در اين ناحيه فشار نسبت به فشار محيط كمتر مي شود. در اين ناحيه به جاي آب، بخار آب دماغه و پوسته اين موشك به بيرون تزريق مي شود وبدين ترتيب موشك همواره در حبابي از بخار آب حركت مي كند كه روشن است در اين صورت پساي بسيار كمتري را به همراه خواهد داشت. اين ايده اصلي بسيار ساده به نظرمي رسد ولي به خصوص هنگامي كه موشك قرار باشد تغيير مسير دهد يا در معرض امواج قرا رگيرد و يا هنگامي كه موتور روشن مي شود وهنوز به وضعيت پايدار نرسيده حفظ اين حباب به شكلي پايدار كه از اثرات تداخل كمترين تاثير را بپذيرد كار ساده اي نيست.

منبع:آویا

|+|

زیر دریایی CSS kilo (در حال خدمت در نیروی دریایی ایران)

 

زیر دریایی های کلاس کیلو روسی برای اولین بار در 1980 وارد خدمت شد این زیر دریایی ها توسط دفترطراحی مرکز دریایی روبین در سن پترزبورگ طراحی گردید نوع 877EKM که برای جایگزینی برخی از انواع 636 طراحی گردیده بود وکلا تاکنون 24 فروند زیر دریایی کلاس کیلو وارد خدمت گردیده که از این تعداد بیشتر آن در خدمت روسیه 3 فروند درخدمت ایران 2 فروند در خدمت چین و 6 فروند در خدمت هند است(البته رومانی الجزایر ولهستان هم انواع قدیمیتر را دارند)

مدل  877EKM کلاس کیلو اساسا به عنوان یک زیر دریایی هجومی ضد زیر دریایی و ضد کشتی طراحی گردید

این زیر دریایی دارایی یک گروه شناور با دو مخزن هوا در طرفین است قسمت سینه ی زیر دریایی در موقعیت بسته نسبت به میان کشتی برای کارایی بهتر سونار قرار دارد دریچه های غرق سازی در فاصله ی کمی از جلوی زیر در یایی واقع هستند با یک سیستم جدید آزاد کننده ی هوا

بدنه ی زیر دریایی با یک پوشش لاستیکی ضد سونار(کم پیدا در برابر سونار) پوشیده شده مدل 877EKM قابلیت پیمایشی تا 2,300 در زیر آب و t 3,950t در روی آب را داراست و بیشترین عمقی که میتواند برود 300m  است و بیشترین سرعت آن در زیر آب 10 knots  knotsو در روی آب 17  می باشد             

    از نظر تجهیزات از یک کامپیوتر MVU-110EM  با قابلیت ردگیری 5 هدف بطور همزمان که قفل روی 2 هدف اتوماتیک و 3 هدف دستیست

 

 

این مدل زیر دریایی دارای 6 دریچه ی شلیک اژدر 533 میلیمتری که دو بدو شلیک میشوند (بجز شش فروند آماده برای شلیک 12 فروند هم رزرو دارد) که میتواند با دو هدف بطور همزمان درگیر شود همچنین میتواند با سیستم   TEST-71MKE TV  دو اژدر تلوزیونی شلیک کند که بطور دستی کنترل می شوند  این اژدر ها میتوانند تا عمق 500 متری و برد 40 کیلومتری هر هدفی را مورد حمله قرار دهند

این زیر دریایی برای دفاع از خود در برابر اهداف هوایی همچون هواپیما ها و هلیکوپتر ها یک لانچر با هشت موشک Strela-3(اسم ناتو SA-N-8) با برد شش کیلومتر یا Igla (اسم ناتو SA-N-10 ) با برد 5 کیلومتر و سرعت 1.65 ماخ دارد که این موشک ها نیز ساخت دفتر طراحی روبین هستند البته در انواع در خدمت هند از موشک های ضد کشتی 3M-54E1 با برد 230 کیلومتر نیز استفاده شده(که مشخصا برای زمانهاییست که زیر دریایی در سطح است)

این زیر دریایی از یک سیستم تدابیر متقابل الکتریکی و پشتیبانی) و پش اخطار رادار نیز استفاده میکند

زیر دریایی 877EKM از یک سونار از نوع MGK-400 که توانایی ردگیری و هشدار در مورد سیگنالهای سونار  رادارد(اعلام وظعیت از روی سیگنالهای سونار دشمن) برای کاستن از اشتباه از دو کانال برای جستجو بهره میبرد که بهمراه یک رادار فعال جداکننده ی حدف عمل میکند

از نظر نیروی محرکه این زیر دریایی از دو ژنراتور 1000 kW و یک موتور 5,500 hp  ساخت Elektrosila و Kolomensky Zavod روسیه استفاده مینماید

|+|

P-3 Orion شکارچی همیشه در کمین

 

اول در مورد نام آن این توزیح را بدم که اوریون در نجوم به صورت فلکی شکارچی (یا همان صورت فلکی جبار) گفته میشود

بدنبال گسترش روز افزون زیر دریایی در سالهای بعد از جنگ جهانی و لوزوم ساخت یک هواپیمای اختصاصی برای شناسایی و حمله به زیر دریایی ها بیش از پیش احساس میشد(بخصوص که در این بخش روسها بسیار جلوتر بودند و این در اوج جنگ سرد بود) این اندیشه نیروی دریایی آمریکا را بر آنداشت تا برا جایگزینی هواپیماهای P-2V  مناقصه ای را برای این منظور ارائه کند در این مناقصه شرکت لاکهید با طرح خود گوی رقابت را از رقیبا ربود لاکهید مارتین طرحی را تحت عنوان P-3 که بر اساس طرح L-188 الکترا که یک طرح مسافری بودطراحی گردیده بود اما این دو طرح با این وجود که بسیار شبیه هم از کار در آمدند اما تفاوت های امده ای داشتند از جمله قابلیت حمل جنگ افزار در زیر بالها و همچنین بالهای رو به جلو(قسمت پشتی بالها بسمت جلو مایل است دلیلش هم بخاطر انعطاف پذیری بهتر در سرعت های پایین است) قابلیت برخاست از باندهای کوتاه و نگهداری آسان حال شاید برای برخی دوستان این سوال پیش آید چرا از یک هواپیمای جت استفاده نشد دلیلش این است چون این هواپیما باید با سرعت کم برای شناسایی اهداف دریایی پرواز کنند بهترین گذینه هواپیماهای توربوجت است اولین مدلها تحت عنوان A و B در سالهای 60 و 61 در تعداد بالا تولید گردیدند این هواپیما کارایی خوبی از خود نشان داد و بزودی بسیار محبوب شد مدل سی که در سال 68 اولین پرواز خود را انجام داد به یکی از محبوب ترین مدلها مبدل شد بگونه ای که بجای ساخت مدل های جدید گونه های مختلف همین مدل طراحی و آپدیت شد

اولین گونه Update I در سال 1975 پرواز کرد این در این مدل دارای یک میکرو پروسسور جدید با یک ایونیک مدرن تر بو همچنین نرم افزار های آن نیز از نو طراحی شد

 

 

مدل Update II در سال 1977 وارد خدمت شد در این مدل مجهز به سیستم مادون قرمز اخطار دهند و یک سیتم استراغ سمع با 28 کانال مغناتیسی ضبط صدا و اخلاگر الکتریکیو همچنین موشکهای هارپون

مدل Update III در 1981 کامل شد و در 1982 وارد خدمت شد در این مدل دستگاه های صدا سنج (کانالهای سنجش صدا) بصورت دوبرابر نصب شد(برنامه ای تحت عنوان CHEX) در این مدل بیشتر بروی دستگاه های سنجش کانالهای صدا و استراق سمع کار شد و تا سال 88 در حال گذشتن از آزمایشات گوناگون بود این مدل قادر بود تا 11 نفر را با خود حمل کنند(5 افسر خدمه و 6 کاربر سیستم)

بعدها سیستم پردازش پیشرفته داده و شنود و همچنین دیتا لینک ,آنتنهای جدید یک سیستم پشتیبانی الکتریکی ESM مولد سنجش صدا و یک سیستم پردازش دیتای جدید از نوع CP-2044و سیستم کنترلی جدید هم بعد ها اضافه گردید

از دیگر تغییراتی که بعدها روی این مدل انجام شد

اضافه شدن موشک اسلم(Stand-Off Land Attack Missile ) که موجب افزایش برد درگیری و توانایی حمله ی افقی به اهداف را به آن میداد

سیستم کنترل تطبیقی انتنها از نوع AN/ALQ-158 که بر روی VHF فعال است و کاربرد آن برای شناسایی صوتی علائم زیر دریایی و سیگنالها دریافتی ست(قابلیت ردگیری فرکانسهای رادیویی را نیز داراست)

سیستم پیشرفته ی گیرنده ی علائم و فرکانسها(گیرنده دریایی) از نوع AN/ARR-78 مجهز به ۲۰ ماژول گیرنده با قابلیت شناساییی و پارازیت رادیویی بیش از ۹۹ کانال در هر ماژول

سیستم شناسایی و پروسس سیگنال از نوع AN/UYS-1 که کاربرد آن در شنود رادیویی و شناسایی سیگنال ها و انتقال و تقویت صدا از طریق تصحیح دامنه فاز

سیستم تدابیر متقابل AN/ALQ-78A با یک ECP اصلاح شده و امکان تعمیر و نگهداری آسان و کاراییی بالاتر

سیستم رادیویی موج بلند(طول موج بالا) از نوع  AN/ARC-187 با قابلیت ارتباط ماهواره ای

سیستم داده دیجیتالی کامپیوتر از نوع CP-2044 با توانایی بایگانی و عملیاتی بالا و یک میکرو پروسسور جدید(سه پروسسور Motorola 68030) و امکان نصب پردازشگر جانبی و باس دوبرابر و با امکان عیب یابی خودکار

سیستم مکان نمای جهانی (GPS) از نوع AN/ARN-151 با دقت ناوبری و اطلاعاتی فوق العاده بالا با ۵ کانال ضبط داده (پردازش داده) بدون توقف و امکان آنالیز و نمایش چهار ماهواره بطور همزمان

سیستم پشتیبانی الکتریکی(ESM) از نوع AN/ALR-66A/B با قابلیت نظارت بر رادار ها و کنترل راداری(پالس کترل) و اخطار دهنده ی رادار با برد زیاد(امکان کنترل و نظارت بر رادار کشتی ها و هواپیما ها را به آن میبخشد)

 

 

مدل بعدی  Update III AIP یا به بیان دیگر(Anti-Surface Warfare Improvement Program ) این مدل در واقع نوع بهینه شده ی آپگرید سوم است با این تفاوت که در اصل برایمقابله با اهداف سطحی کامل شد در جنگ یوگوسلاوی برای اولین بار علیه اهداف زمینی بکار گرفته شد و موفق هم نشان داد این مدل امکان استفاده از موشک های ماوریک(AGM-65) را نیز دارد اما سیستم ها:

سیستم هدایت تلوزیونی ماوریک مسلح به کلاهک های ضد زره با قابلیت حمل دو فروند ماوریک در هر پرواز در دومد ضد تانک و ضد کشتی(ضمنا یک سیستم پشتیبانی شلیک کن فراموش کن نیز دارد)

سیستم اخطار دهنده ی فرو سرخ(IRDS) از نوع AN/AAS-36A با قابلیت اسکن غیر عامل وابسته به طول موج های رادیویی ناشی از هواپیماها

سیستم سنسور های الکترو نوری(EOSS) از نوع AN/AVX-1 با قابلیت تثبیت الکترونیکی سیستم ها با قابلیت بررسی و شناسایی ماموریت ها

رادار AN/APS-137B با توانایی ماموریتی بالا و قابلیت شناسایی اهداف کوچک و شناسایی اهداف سطحی با برد زیاد و قابلیت ناوبری بالا با اکان فعالیت در همه ی شرایط آب و هوا ای رادار میتواند برای کاهش بار مسئولیتی خلبان اهداف را بطور خودکار شناسایی کرده و آنها را بر اساس نوع و اولویت دسته بندی نماید و وضعیت لحظه به لحظه ی همه را یکجا نمایش دهد (یک پریسکوپ جانبی هم دارد)

سیستم آنالیز پالس  EP-2060 که بهمراه سیستم جانبی AN/ALR-66C کار میکند که کار برد آن در یافت پردازش کردن و دسته بندی سیگنالهای الکترو مغناتیس ناشی از کشتی ها هواپیماها و وسایل نقلیه است

نمایشگرهای رنگی چند منظوره با رزولوشن(۱۰۲۴*۱۲۸۰) و قابلیت ۳۰۰ درصد رفرش

ترمینال تاکتیکی ماموریتی پیشرفته (MATT) از نوع OZ-72 وضیفه ی این سیستم آماده کردن و منظم کردن تجهیزات بر اساس تاکتیک و ماهیت ماموریت دریافت شده است

  سیستم کوچک شده ی درخواست نیرو با دسترسی محدود AN/USC-42 با قابلیت بازیابی و ارسال بی خطر صدا و اطلاعات بدون امکان کشف(یعنی خدمه میتوانند در مواقع اضطراری درخواست کمک خود را با اتمینان از عدم کشف و پارازیت ارسال کنند)

سیستم اخطار موشک AN/AAR-47 با قابلیت اخطار شلیک و قفل موشک های زمین به هوا و هوابه هوا هماهنگ شده با سیستم تدابیر متقابل

سیستم تدابیر متقابل و دفاعی AN/ALE-47 برای استفاده از فلر و چف و پارازیت های رادیویی

بطور کلی از P-3 برای تهیه تاکتیک های عملیاتی و نظارت ومراقبت هوابرد و  هشدار دهنده و همچنین مامورت جانبی ضد سطحی و ضد زیر دریایی استفاده می شود

بدلیل نیاز های روز افزون شناسایی و ردگیری دریایی و ضد زیر دریایی و همچنین پشتیبانی زمینی بشکل مداوم این هواپیما در حال آپگرید شدن مداوم است همانطور که گفته شد در جنگ یوگوسلاوی علیه اهداف زمینی و دریایی بکار گرفته شد و بسیار موفق نشان داد در جنگ عراق هم شرکت کرد اما بدلیل ضعف ارتش عراق چندان طعمه ای بدست نیاورد

پیش از آن یک مدل  EP-3E که اقدام به ردگیری و شنود مکالمات نیروی دریایی چین کرده بود توسط دو F-8 که منجر به برخورد یکی از جنگنده ها و مرگ خلبان آن شد ولی هواپیما تقریبا سالم بدست چینی ها افتاد باوجودی که خدمه ی آن تاجایی که توانستند سیستم های محرمانه را نابود کردند باز هم مقداری اطلاعات ارزشمند نسیب چینی ها شد(البته هواپیما بعدا توسط یک رسلان AN-128) به آمریکایی ها تحویل شد

از نظر سلاح بجز موارد یاد شده اوریون میتواند انواع راکت انداز ها را باخود حمل کن همچنین برای حمله به کشتی ها و زیر دریایی ها بجز موشک هارپون و اسلم(و در برخی ماوریک) از اژدر های MK 46/50 نیز سود میبردو همچنین بمب های عمقی MK 54/57/101 و مین های دریایی MK 25/36/39/55/56 با قدرت انفجار از ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ lb

اوریون بطور نرمال از ۴ موتور توربوپراپ T56-14 با رانش 14,644 kW نیرو میگیرد که به آن بیشینه سرعت 760 کیلومتر بر ساعت را میبخشد

کشور های کاربر:

US NavyوAustraliaوCanadaوChileوIranوJapanوNetherlandsوNew ZealandوNorwayوPakistanوPortugalوSouth KoreaوSpain

به تازگی هند نیز تعدادی دریافت نموده است

جالب است بدانید با وجودی که اوریون در جنگهای زیادی شرکت نکرده و بیش از ۴۰ سال عمر دارد تا کنون بیش از ۶۹۴ فروند از آن تولید شده و ۵۸ درصد هواپیماهای گشت دریایی از نوع اوریون هستند

البته ۱۰۷ فروند هم توسط صنایع کاوازاکی در ژاپن تولید گردید

ابعاد: طول 35.61 و ارتفاع 10.27 m

 

 

سایرمدلها:

در اینجا فقط مدلهایی که مهمتر بودند را معرفی می کنم چون اوریون تنوع مدلی بالایی دارد

P-3C Update IV این مدل درواقع آپدیت برای تمام مدل های Update II

EP-3C این مدل توسط صنایع کاوازاکی برای نیروی دریایی ژاپن ساخته شد

NP-3CوRP-3C مدل هایی بود که بعنوان آزمایشگاه پرنده و تحقیقاتی برای منظورهای علمی و نظامی کامل شد

UP-3C مدل باری

RP-3D و WP-3D این مدل ها برای منظور های هواشناسی و مطالعه بر روی اتموسفر و جغرافیا کامل شد

EP-3E موسوم به اریز این مدل به آنتنهای خارجی بزرگ در زیر دماغه مجهز بود و برای شناسایی مین ها وکشتی های دشمن و شنود مکالمات تکمیل شد(قابلیت حمل ۷ افسر و ۱۷ خدمه درجه دار )  کلا ۱۲ نمونه ساخته شد

P-3F این مدل به سفارش ایران و تنها برای ایران ساخته شد در دهه ی ۷۰ کلا ۶ فروند از این نمونه ساخته شد

P-3G این نمونه در واقع بستر طراحی P-7 بود که قرار بود جایگزین اوریون گردد که بعدا کنسل شد

P-3K این مدل برای نیوزیلند از روی مدل B طراحی و ساخته شد کلا ۵ فروند ساخته شد

P-3N این نمونه برای نوروژ از روی مدل B ساخته شد کلا ۲ فروند ساخته گردید

P-3P این مدل برای پرتقال سخته شد ولی بعد ها ۶ فروند از آن به استرالیا فروخته شد

P-3W این مدل بسفارش استرالیا از روی نمونه ی C-II ساخته گرید کلا ۲۰ فروند

CP-140 موسوم به ارورا که به سفارش کانادا تکمیل گردید کلا ۱۸ فروند ساخته شد

 

 

اوریون در خدمت نیروی دریایی ایران

 

 

مدل F اوریون در خدمت نیروی دریایی ایران نیز هست ایران پیش از انقلاب ۳ فروند اوریون تحویل گرفت و ۶ فروند هم سفارش داده بود مدل های ایرانی که اختصاصا هم برای ایران طراحی شده بود از توانایی حمل موشک های ضد کشتی هارپون و سوختگیری هوایی برخوردارند از  سیستم های آنها چندان اطلاعی در دست نیست اما باید قدیمی بودن و بهینه نشدن آنها را نیز به این موارد اضافه کرد خبری از استفاده از آنها در طول جنگ نیز وجود ندارد

 

نویسنده:محمد حسین جهان پناه

هرگونه برداشت بدون ذکر منبع مجاز نیست 

|+|